JULIELMOLOVIN

                        Forevermore Book Four: Chapter 1

Julie Anne San Jose, kilala bilang isang sikat na cheerleader sa kanilang eskwelahan. Siya iyong tipo ng estudyante na hinahanggaan ng halos lahat ng kababaihan at pinapantasya naman ng lahat ng kalalakihan. Marinig mo lang ang pangalan niya kinikilig ka na.

Kasalukuyang naglalakad si Julie sa hallway, hindi tulad ng ibang cheerleaders sa kanilang eskwelahan, mas prefer ni Julie ang pumasok ng naka-school uniform tulad ng ibang regular na estudyante, mas comfortable kasi siya sa ganoong suot.

Blag!

Nagulat si Julie ng may biglang nadapa ang lalaking kasalubong niya. They were about three steps away from each other. Kaagad namang nilapitan ni Julie ang lalaking iyon para matulungan niya ito. Pinulot niya narin ang nagkalat na bottled water sa sahig.

“Okay ka lang ba?” Tanong niya sa lalaking iyon ng makatayo na ito. He’s wearing big glasses, mala-Jose Rizal din ang hairstyle nito, and not just that, mukhang hirap na hirap itong huminga dahil sa higpit ng bowtie sa leeg nito. “He’s weird.” She thought.

“I… I… I… I’m fine.” Nauutal na sambit nito ng iabot ni Julie sa kanya ang mga bottled water na kanyang hawak-hawak bago siya madapa.

“Sure ka? Kasi mukhang-”

“Julie!” Napasabay silang lumingon sa direksyon kung saan nanggagaling iyon. Napailing nalang si Julie ng makita niya si Sarah, ang bitchy bestfriend ni Julie na walang ginawa kundi ang magpaganda at magmukhang maganda, kasama nito sina Yassi at ang iba pang member ng squad nila na ngayon ay papalapit na sa kanilang direksyon.

“Uy Mr. Weirdo.” Bati ni Sarah sabay kuha ng bottled water mula sa lalaking katabi ni Julie.

“Sarah-” Saway ni Julie ng makita niyang walang paalam na kinuha ni Sarah ang bottled water na iyon.

“What?”

“Anong what? May pagbibigyan siya for sure tapos kinuha mo?”

“Chill sister-” Binuksan ni Sarah ang tubig sabay lagay ng powdered medicine sa inuming iyon. Kinalog niya saglit ang bote sabay sara muli noon. “Ibigay mo yan sa amo mo ha? And don’t even dare tell her that I put something on her drink.” Ibinalik niyang muli ang kinuha niyang bottled water. “Sige na, go.” Utos niya sa lalaking kausap niya na halos madapa-dapang muli dahil sa takot nito kay Sarah.

“Anong ginawa mo?” This time, inis na si Julie.

“I’m doing you a favor-” Nagtatawanan silang lahat except for Julie kaya nilapitan na ni Sarah ang bestfriend niya para mapalinawagan ito. “See that man?” Turo niya sa direksyon ng lalaking kausap nila kanina. “Water boy siya nila Lauren, siya yung nerd na kaklase natin sa math class. Remember?”

“What’s his name?”

“That I don’t know hindi naman siya sikat para pag-aksayahan ko ng panahon-” Humiwalay na si Sarah sa tabi ni Julie. “Basta ang alam ko, maya-maya lang sasakit na ang tyan ni Lauren.” Natatawang sambit ni Sarah sabay tingin kay Yassi. “How fun is that Yass?”

“Way too fun!” Sagot naman ni Yassi.

“It’s not fun, alam mo bang pwede kang ma-expel sa ginagawa mo?” She interfered. Hindi niya kasi nagustuhan ang ginagawang iyon ng kanyang matalik na kaibigan. When it comes to Lauren kasi masyadong nagiging competitive si Sarah. Ever since kasi nag-aagawan na ang dalawang ito sa atensyon… bakit? Dahil nagmula sila sa magkalaban na pamilya at dahil bestfriend niya si Sarah nadadamay narin siya sa mga pinaggagawa ni Lauren sa bestfriend niya.

“My dad has tons of connection Julie kaya if I were you, I will just enjoy the Lauren show.”

****

It’s lunch time, walang class si Julie at ang mga kaibigan niya kaya nagstay nalang sila sa cafeteria para doon ay magpahinga. Naglalaro ng fries sina Yassi, Wyn at Sarah habang siya naman busy sa pagbabasa ng libro. She was about to turn the page to another chapter when Lauren suddenly popped out.

“Anong nilagay mo sa inumin ko Julie?!” Galit na sambit nito sa kanya. Well palagi naman itong galit sa tuwing inaapproach siya kaya sanay na siya sa mga ganoong sitwasyon.

“Teka nga-” Sinara ni Julie ang librong binabasa niya sabay tingin kay Lauren. “May evidence ka ba na ako ang naglagay niyan sa drink mo?”

“Kung hindi ikaw sino?” Tumingin siya kila Sarah na walang pakialam sa kanya. Naglalaro parin ang mga ito ng fries.

“Well Lauren, as far as I know, maraming galit sayo. Kaya pwede ba don’t put the blame on me.”

Narinig ni Lauren na nagtawanan sina Sarah at Yassi, maging ang mga nakiki-osyoso sa kanila ay nagtawanan din. “Hindi pa tayo tapos Julie.”

“So be it.” Confident na sagot ni Julie sa banta ni Lauren. Nang makaalis na ito sa table nila ay kaagad na lumapit sa tabi niya si Sarah.

“Nice show Julie Anne San Jose.”

“Julie one, Lauren zero.” And then they both laughed.

Class. Bell. Class. Bell.

It’s a regular day for Julie, right after class nagpractice lang sila ng squad niya sa field. Normal routine niya yun everyday, not that she’s getting tired of it, it’s just that… she wants something new.

“Hi baby!” Walang pasabing inakbayan ni Neil si Julie, he was about to kiss her ng biglang umiwas si Julie.

Automatic na sinamaan ng tingin ni Julie si Neil. “Why are you here?”

Natural reaction na iyon ni Julie, ganoon kasi si Neil sa tuwing makikita siya. Napagkakamalan nga silang mag-on dahil sa pagtrato nito sa kanya. Isa si Neil sa mga masusugid at makukulit na manliligaw. Gwapo si Neil, oo, pero hindi niya lang talaga makuhang mainlove dito kahit anong pilit niya.

“I just want to give you this.” Inabot niya ang isang bouquet of Ferrero rocher kay Julie. “Happy Valentine’s Day.”

“Uyyyy!” Pang-aasar ng mga kaibigan niya sa kanila.

“Neil-” Biglang nag-iba ang mood niya, admit it or not kapag ganoon kasweet ang lalaki kahit ayaw mo pa sa kanya mata-touch ka sa kanya. “You don’t have to do this.”

“But I insist.” Nakangiting sagot nito kay Julie.

“Okay if you really insist-” Kinuha niya ang ferrero rocher bouquet mula kay Neil. “Thanks. Walang kapalit to ha?” She joked.

“Actually-” Napakamot sa ulo si Neil. “Meron.”

“Sabi ko na nga ba.” She said while rolling her eyes. “What is it?”

“Lauren’s throwing a party tomorrow-” He paused. “Just the normal house party.”

“And?”

“Gusto ko sanang tanungin kung pwede tayong pumunta together?”

“So you’re asking me out?”

“Sige na Julie, pagbigyan mo na si Ferrero rocher guy.” Pang-aasar pa ni Wyn na kanina pa nakikinig sa kanila sa di kalayuan.

“Plus di na natin mag-gatecrash tomorrow!” Dagdag pa ni Sarah, natawa lang si Yass. Yes they’re planning to do it, wala lang, para inisin lang si Lauren. Ngayong invited na sila, wala ng illegal na gagawin pa.

“Yes. Sana?” Naglakas loob na si Neil na sabihin iyon kay Julie.

“Sige.”

“Sige?!” Napa-yes gesture si Neil pero agad niya iyong binawi ng marealize niya na nasa harap niya pa si Julie. “Sorry. So, I’ll pick you up tomorrow?”

“No. Let’s just meet there. Isasama ko sila Yass, Wyn and Sarah.”

“That’s good.” Dismayadong sambit ni Neil, gusto niya kasing masolo si Julie just for once. “I will also bring my friends then.”

“Sounds like a good plan.” Ngumiti siya bago siya tumalikod kay Neil, 6pm narin kasi she needs to go home dahil naghihintay na sa kanya ang mga kapatid niya.

“Ah Julie-”

Hinarap niya muli si Neil, nasa posisyon niya parin ito. “Hindi ka pa naalis?” Hindi niya naiwasang matawa pero binawi niya agad iyon dahil baka maoffend si Neil. “Gusto mo ihatid na kita hanggang bahay niyo?”

“No-” Natawa siyang muli. “Wag na. May dala akong car, I can manage. Thanks for the offer anyway.” She smiled. “Bumalik ka na sa practice niyo baka magalit na si coach sayo.”

“Okay. So I guess, tomorrow nalang kita mahahatid?”

“We’ll see.” Hinintay niya munang umalis si Neil bago siya magpaalam sa mga kaibigan niya. Dumiretso siya kaagad sa parking lot, inilagay niya sa backseat ang gamit niya bago siya sumakay sa driver’s seat at nagdrive papalayo.

She’s listening to The Killer’s song Mr. Brightside when she suddenly saw the same weird guy walking by himself. Medyo madili na noon kaya naman minabuti na ni Julie na bagalan ang takbo niya para masabayan ito sa paglalakad. Ibinaba niya ang windows niya para makausap niya ito. “Hey!” Sigaw niya, napatingin naman sa kanya ang lalaking iyon. “Sakay ka na?”

“Ha?!” Sagot naman nit okay Julie. He could barely hear her because of the loud sound of the song she was playing inside her car. “I can’t hear you.” He gestured.

Nagets naman iyon ni Julie kaya hininaan niya ang volume ng ipod niya na nakaconnect sa bluetooth ng kanyang sasakyan. “Ayan naririnig mo na ako?!” Sigaw parin niya.

“Oo na you don’t have to shout!” Sigaw din nito sa kanya.

“Why are you shouting?!” Curious na tanong niya dito.

“Because you’re shouting!”

Natawa si Julie ng marealize niya ang stupid conversation na iyon. Pinull niya ang sasakyan niya sa gilid para babain ang sabay busina rito na sumunod sa kanya. She waited for a minute or two bago nito nagets ang gusto niyang iparating.

“May pagkaslow ka rin pala no?” She rolled her eyes at him. “You need a ride?”

Umiling kaagad ito sa kanya. “Mas masarap maglakad.”

And just like that, she was convinced by him. “May point ka-” Sinarahan niya ang bintana ng sasakyan niya sabay baba rito. “Sabayan nalang kita.”

“Maglalakad ka din?” Napatingin ang lalaking iyon sa suot ni Julie. Napalunok ng laway si Elmo ng bumulaga sa kanya ang mapuputi at makikinis na legs ni Julie. “Ng ganyan?” 

“Bakit? Masama na bang maglakad ngayon?”

“Hindi naman pero maraming rapist ngayon, pano kung isa na ako dun?”

“You’re not. You’re Lauren’s-“ Natigilan siya. She hates offending people so she took her time to find the right word to describe him. “friend right?”

“Mas bagay ang alalay.” He giggled.

“Bakit ka pumayag? I mean-” She bit her lips. “pwede namang hindi di ba?”

“Kasama ko kasi siya sa play, she’s the director and I’m the assistant manager, so basically alalay niya talaga ako.”

“I see.” She handed her hand to him. “I’m Julie by the way-”

Nanginginig na inayos nito ang salamin niya bago makipagkamay kay Julie. “Actually I know your name.”

“You do?”

“Sikat ka kasi. Sinong hindi makakakilala sayo?” Nakangiting sagot niya habang magkahawak parin ang kamay nila.

“So you are-”

“I’m El… Elmo-” Nauutal na sambit niya habang hawak niya parin ang kamay ni Julie. “Elmo Magalona.”

TO BE CONTINUED…


Marami ng bagay ang nakapagpatibay sa pagsasamahan nila Julie at Elmo, mas pinagtibay pa iyon nang binigyang buhay ni Julie ang tatlo nilang mga chikiting na sina Sophie, Lance at Ellie.
Sa naging takbo ng istorya nila siguro matatanong ninyo kung saan at paano nagsimula ang kwento nila bago sila naging Mr. & Mrs. Magalona. 

Saan at paano nga ba? Malalaman ninyo yan dito…



Thank you @Shy_Sy_Galura for the photo. Deeply appreciated :)

Marami ng bagay ang nakapagpatibay sa pagsasamahan nila Julie at Elmo, mas pinagtibay pa iyon nang binigyang buhay ni Julie ang tatlo nilang mga chikiting na sina Sophie, Lance at Ellie.

Sa naging takbo ng istorya nila siguro matatanong ninyo kung saan at paano nagsimula ang kwento nila bago sila naging Mr. & Mrs. Magalona.

Saan at paano nga ba? Malalaman ninyo yan dito…

Thank you @Shy_Sy_Galura for the photo. Deeply appreciated :)


Nothing will last forever. Eventually, everything will fall apart.
But when two people love each other so much,
No time is too long,
No distance is too far,
And nothing can tear them apart because it’s a…

No ordinary love






Maraming-maraming salamat sa napakatalented na taong gumawa ng cover photo na to para sa bago kong ff. Siya palagi ang unang nakakaalam ng title ng ffs na gagawin ko hahaha. Thank you, thank you so much @Reintography! (c)

Nothing will last forever. Eventually, everything will fall apart.

But when two people love each other so much,

No time is too long,

No distance is too far,

And nothing can tear them apart because it’s a…

No ordinary love

Maraming-maraming salamat sa napakatalented na taong gumawa ng cover photo na to para sa bago kong ff. Siya palagi ang unang nakakaalam ng title ng ffs na gagawin ko hahaha. Thank you, thank you so much @Reintography! (c)


There’s nothing better than being a JULIELMO fan!

Mga Dahilan Kung Bakit Hindi ka Dapat Maging Fan ng JuliElmo

Sinong masokista ang gugustuhin sumuporta sa loveteam na pinaghiwalay na? Sinong masokista ang gugustuhin na umasa pa rin na darating ang panahon na mababalik din sa dati ang lahat? Sinong masokista ang gugustuhin na araw-araw magdasal para sa mga bagay na itinuring nang imposible ng iba?

Sino? Kami.

Hindi ka dapat maging fan ng JuliElmo dahil masasaktan ka lang. Wala ka sa isang fans club na fairytale ang peg. Na ang pangarap nila para sa loveteam ay nagiging realidad. Dito, puro pangako na kadalasan napapako. Puro pag-asa na nauuwi sa wala. Puro paghihintay sa walang kasiguraduhan.

Wala kang show na dapat abangan, pelikula na dapat paghandaan na magkasama sila. Walang guestings sa mga TV show na magpapakilig sa’yo. Wala sa ngayong mga behind the scenes na eksena na bubuo ng araw mo.

Lahat kami rito ngayon, nabubuhay sa nakaraan na hindi na pwedeng balikan. Lahat kami dito, ‘yon lang ang kinakapitan.

Para lang ‘to sa mga marunong maghintay. Sa mga gising sa katotohanan na unfair ang mundo ng showbiz sa mga fans ng mga artista. Dito, patatagan ng sikmura sa mga mababasa mo sa kung saan saan, hindi pwede ang masyadong sensitive. Dapat sanay ka sa maraming disappointment, sanay ka na hindi makuha ang gusto mo, sanay ka makakita ng mga bagay na hindi mo gusto. Nananampal ang realidad dito at hindi kami humihingi ng tawad kung magigising ka sa katotohanan.

Sa loob ng mahigit tatlong taon, naramdaman na siguro namin ang lahat ng pwede naming maramdaman. Takot, lungkot, galit, sakit, disappointment, excitement, saya, kaba. Sa loob ng tatlong taon, natutunan na namin na hindi lang kilig ang magpapa-stay sa’yo. There’s more to being a fan than that.

Na hindi naman kilig ang nagpapapatatag sa’yo kundi lahat ng downfall. Lahat ng sakit, disappointment at failures. Lahat ng pag-asa na laging nauuwi sa wala. Kaya kung ang gusto mong loveteam na susuportahan ay para lang kiligin ka, ako na ang nagsasabi sa’yo, hindi ka dapat maging fan ng JuliElmo.

(At this point, kung narealize mo na hindi ka tatagal dito, I’m asking you to please stop reading this, leave this group, and forget about the loveteam as soon as possible. Thank you.)

So you’re staying huh? Okay, let me tell you this.

One day, habang nagbabasa ka ng mga post dito, maiintindihan mo kung bakit tinatawanan nalang ng mga tao ang mga issue na kung ikukumpara mo sa iba, big deal na.

After that, you’ll never look at JuliElmoes the same way again. After that, you’ll know why we stayed. And you will, too. But it will never be easy. It’s a long process, parang on-off relationship. Some almost did it but in the last minute, failed. Some is still on the process and some didn’t even try.

In the end, no matter what happen, you’ll never regret anything. Magkatuluyan man ang JE o hindi. Mabalik man ang loveteam o tuluyan nang mawala.

Alam mo kung bakit di ka magsisisi? Dahil JuliElmo is worth the battle. And that battle is not breaking us all along, it is molding fighters out of us.  —— Clarisse Inao 


Another fanart! Thank you sa nagsend sakin nito sa twitter through dm sobrang naappreciate ko talaga!! Please caption this. Hehe (c)

Another fanart! Thank you sa nagsend sakin nito sa twitter through dm sobrang naappreciate ko talaga!! Please caption this. Hehe (c)


The Letter: Epilogue

Life is like a river which flows through many turns and changes, but even when that river takes Julie and Catherine in different directions, they will always find each other again just around the next bend because their friendship is forever. Their friendship runs strong and deep like a river.

Kakagising lang nila, they were planning to eat their breakfast in the garden with their kids kaya naman maaga silang nagising.

Si Julie ang unang nagising sa kanilang dalawa, alas-kwarto palang ng umaga ng maalimpungatan si Elmo dahil sa ilaw na galing sa lampshade nila. Nagtaka niya ng makita niya si Julie na nakasandal sa kama habang ito’y nagbabasa.

“Bakit ang aga mong nagising?” Sambit ni Elmo habang tinitingnan niya si Julie na seryosong-seryoso sa binabasa nito.

“I can’t sleep.”

“Wala ka pang tulog?” Worried na tanong niya.

“Meron naman, siguro excited lang ako sa breakfast natin mamaya.”

“I see.” He giggled. “Teka ano yan?” Tanong ni Elmo ng mapansin niya ang hawak-hawak na papel ni Julie.

“Letter.” Mabilis naman na sagot nito kay Elmo.

“Letter? Puro cards lang ibinigay ko sayo ah. Kanino galing yan?”

“Selos agad?” Natatawang sambit niya. “Ito basahin mo-” Iniabot niya kay Elmo ang papel na hawak-hawak niya. Tinitingnan lang iyon ni Elmo kaya naman nagdesisyon na siyang sabihin kung ano ang laman noon. “It’s a letter from Catherine. Matagal ko na yang nabasa. At yan din ang reason kung bakit nandito pa ako kasama mo.” And then she smiled.

“She wrote a letter to you?”

“Yes she did.” Humiga siya sa tabi ni Elmo para makasabay siya sa pagabasa nito. To her, that letter never gets old. Parang first time palagi sa tuwing binabasa niya ang sulat na iyon ni Catherine sa kanya.

Tahimik lang na nagbasa si Elmo. Every single word hindi niya pinalampas. At the end of the letter, his tears suddenly fell. Napansin naman agad ni Julie iyon kaya siya na ang nagpunas ng mga luha nito.

“I’m sorry.” Muling pinunasan ni Elmo ang mga mata niya.

“It’s okay honey, umiyak din ako nung binasa ko yan.”

“Planado niya na talaga.”

Niyakap niya si Elmo. “She has her reasons.”

“And that reason is you.” Tumingala si Julie kay Elmo to be able to meet his gaze. “I’m glad she chose you.”

She gave him her precious smile. “I am too.”

***

Sa buhay, minsan talaga kailangan nating magplano, kailangan nating makita ang ating sarili ten, twenty or forty years from now. Bakit? Simple lang… para alam nating may direksyon ang ating buhay… para alam nating may pupuntahan ang bawat araw na igugugol natin sa mundong ito.

Sa plano ni Catherine lahat perpekto, lahat nangyari pero sa plano ni Julie? Lahat iyon, unpredictable.

Bumalik ng Pilipinas, hanapin si Catherine at magsimula ng bagong buhay, iyan ang goal ni Julie sa kanyang buhay.

Akala niya hanggang doon nalang iyon – magtatrabaho siya para masuportahan ang mga pangangailangan niya, magtatrabaho siya para makita ang taong hinahanap niya.

Pero masyadong mapaglaro ang tadhana, minsan dadalahin niya tayo sa sitwasyong kailanma’y hindi natin plinano.

Tulad nalang ng nangyari kay Julie. Hindi niya plinanong makilala si Elmo at lalong hindi niya plinanong mahulog ang loob niya rito. But it happened. Love is just like that… love is just as tricky as that.

“Naaalala mo pa yung araw na nagpaplano tayo ng kasal natin?” Tanong ni Elmo habang pinagmamasdan nila ni Julie sina Alex, Lexa at ang bunso nilang anak na masayang naglalaro sa playground na pinagawa nila sa loob ng kanilang bakuran.

“Oo naman-” Natatawang sagot ni Julie habang ineenjoy niya ang araw na dumadampi sa kanyang katawan. Nakaupo at nagduduyan sila ni Elmo sa black rattan garden swing nila. Her head was resting on his chest while his right arm was wrapped around her.

“Akala ko ang gusto mo nun sobrang gandang wedding.”

She giggled. “Oo tapos kumuha ka ng three organizers kasi gusto mong maging ‘dream come true’ ang wedding ko.” Tumingin siya kay Elmo. “And then you said-” Nagclear si Julie ng boses niya para magaya niya ang boses ni Elmo. “Julie, you deserve a perfect wedding.”

Napangiti si Elmo ng bumalik sa kanya ang mga ala-alang iyon. “Oo tapos sabi mo-” Nagclear din ng boses si Elmo para magaya niya rin ang boses ni Elmo. “Kahit anong wedding okay lang sakin, I just want to be your wife Moe.” And then they both laughed.

“Mas magaling akong manggaya sayo.” Pang-aasar ni Julie ng ibalik niya ang mga mata niya sa kanilang tatlong anak na ngayon ay naglalaro na sa sprinklers na dapat ay sa mga damo at halaman lang ng garden nila.

“Happy?” Muling tanong ni Elmo habang tinitingnan niya si Julie na tila ba’y sinasaulo nito ang bawat detail ng mukha ng kanyang asawa.

Nang maramdaman ni Julie na pinagmamasdan siya ni Elmo ay muli niyang binalik ang tingin niya rito. “Completely.” Mahinang sagot niya sa tanong nito sabay halik sa mapupulang labi ni Elmo.

Tatlong taon narin ang nakalipas simula noong nagpakasal sina Julie at Elmo. It was simple yet a very perfect wedding for Julie. Imbitado ang mga malalapit nilang kaibigan at kamag-anak, naroroon ang mga magulang ni Catherine, si Fonsie, si Stephanie at ang asawa nito. Si Lexa at Alex ang tumayong flower girl at ring bearer nila, respectively. From that day on, hindi na nawala ang mga ngiti sa mga labi nila. At nadagdagan pa ang walang katapusang ngiting iyon ng dumating ang isa pa nilang anghel na si Miel.

 “Halika-” Hinawakan ni Julie ang kaliwang kamay ni Elmo sabay hila rito. Pumunta sila sa garahe ng bahay nila na ngayon ay nakasara.

“What are we doing here?”

Ngiti lang ang isinagot sa kanya ni Julie bago nito sarahan ang mga mata ni Elmo gamit ang mga palad niya. “Just close your eyes ha-” Chineck muna ni Julie kung nakapikit si Elmo bago niya pindutin ang button para automatic na mabuksan ang garage nila. After pushing that button, bumalik na siya sa kanyang asawa para muli niya itong mapiringan gamit ang kanyang mga kamay. Inalalayan niya ito papasok ng garahe ng magbukas na ito.

“Para saan ba ‘to?”

“Basta-” Nakangiti parin si Julie dahil excite na excite na siya sa magiging reaksyon ni Elmo. Her husband has been surprising her since day one so she thought that it’s time for her to surprise him as well. “Ready ka na ba?”

“Birthday ko ba?”

Natawa lang si Julie sa sinabing iyon ni Elmo. “Ia-assume ko nalang na yes ang sinabi mong yan.” Dahan-dahan inalis ni Julie ang mga kamay niya sa mga mata ni Elmo. You can open your eyes now.“

Medyo nagblur ang mga mata ni Elmo ng tanggalin ni Julie pagkakablindfold nito sa kanya. Kinusot niya muna ang mga mata bago niya makita at magregister sa kanya ang surpresang iyon ni Julie.

“Chester!!!” Tumakbo agad si Elmo sa kanyang big bike sabay yakap dito ng sobrang higpit. “Pano mo siya nabawi?” Tuwang-tuwang sambit ni Elmo habang panay ang hawak niya sa kanyang motor.

“With my skills?” Natawa rin si Julie sa sinabi niya. “You know, I’m good at persuading people.” She laughed again.

“Thank you Julie-” Lumapit si Elmo sa kanyang asawa para hagkan at yakapin ito ng pagkahigpit-higpit. “Chester means a lot to me.” Ngumiti siya kay Julie habang nakatingin siya sa mga mata nito. “Thank you.”

“Alam ko naman na mahalaga sayo si Chester kaya kahit sobrang hirap bago ko siya makuha pabalik tiniis ko. Alam mo kung bakit?”

“Dahil mahal mo ako?”

Natatawa si Julie habang nailing dahil sa confidence ng kanyang asawa sa pagmamahal niya rito. “Well sige, that’s one of my two reasons.”

“What’s the other one?”

“Magaling ka na ba talaga?” Biro niya sa kanyang asawa. “I’m kidding.” Hinawakan niya muli ang kamay ni Elmo at pagkatapos ay naglakad sila papunta sa lugar kung nasaan si Chester. “Nung mga bata pa kami sabi sakin ni Catherine gusto niyang magkaroon ng sariling sasakyan. She’s a thrill seeker. She loves adventures so much.” Sambit niya habang nakangiti at habang inaalala niya ang memory niya with her best friend. “Sabi niya sakin ‘one day bibili ako ng big bike at ang ipapangalan ko sa kanya ay’-”

“Chester.” Nagkatinginan sila ng sabihin iyon ni Elmo. Alam ni Julie na may sasabihin pa sa kanya ang kanyang asawa kaya hinintay niya nalang ang mga susunod na sasabihin nito. “Siya ang first child namin ni Catherine.” Natawa siya. “Binili namin siya ng sabay tapos all of a sudden sinabi niya sakin na gusto kong ipangalan sa kanya, Chester. Tinawanan ko siya nun syempre nagalit siya. Hindi niya ako pinansin for almost thirty minutes and I said sige if you want Chester will name him Chester. And then her eyes glowed, she hugged and kissed me. Doon ko narealize na I want to spend the rest of my life with her, so after buying Chester we went to the nearest municipal and got married.”

“You see Elmo-” Humarap siya rito para hawakan ang magkabilang pisngi ng kanyang asawa. Pinagmasdan niya muna ito ng ilang segundo bago niya ituloy ang sasabihin niya. “You don’t have to take her away from you. Mahal mo siya at hindi na magbabago yun.” She smiled. “Ito ang reason ko kung bakit everyday kong pinapakilala kila Lexa at Alex si Catherine, ito ang reason ko kung bakit halos lahat ng picture niya makikita mo sa bawat sulok ng bahay natin-” She paused. “I don’t want her presence to end. And honey-” She smiled again. “You can still live with her… you can still be with her memories.”

“Thank you.” Niyakap niya si Julie ng mas mahigpit pa. Without her, hindi niya alam kung saan na papunta ang buhay niya. Kumbaga sa fairytale, si Julie ang sagot sa happily ever after na kailangan niya. “You are my magic.”

May mga taong nagsasabi na walang magic sa tunay na buhay. Na yang mga magic na yan, pang-fairytale lang – puro echos-echos lang.

Pero alam mo ba, the world is full of magic…

Yung pamilya mo, yung mga kaibigan mo, yung mga taong tumutulong at nakatulong sa pag-grow mo as an individual at ang taong minamahal mo o nakatakdang mahalin mo, hindi ba lahat ng iyan magic? You never expected it but it appeared.. just like magic.

So when you see magic, you just have to believe in it… embrace it the way it should be.

Nakangiti lang si Julie habang yakap niya si Elmo. “And you are my fairytale.” Humiwalay na siya sa pagkakayakap niya rito ng hindi inaalis ang ngiti niya sa kanyang mga labi. “parang gusto kong mabasa-” sambit niya sa kanyang asawa habang tinitingnan niya ito ng kanyang pilyang tingin.

“I think I like that.” Pilyong sagot sa kanya ni Elmo. A few seconds after nagulat nalang siya ng buhatin siya ni Elmo upside down. Tumakbo ito papunta sa garden kung nasaan ang mga anak nila. She was laughing all the way hanggang sa makarating sila sa mga anak nila. Panay tawanan ang naririnig niya sa mga ito ng ibaba siya si Elmo sa damuhan, umalis lang ito saglit and the next thing she knew, inispray-an na sila ni Elmo ng tubig galing sa hose.

“Ah ganyan pala ang gusto mo ha-” Tumayo siya sa kanyang pagkakaupo para kumuha ng putik sabay bato noon kay Elmo. Gumaya rin sa kanya ang mga bata, at si Miel, kahit hindi niya alam ang ginagawa ng kanyang pamilya ay nakigaya nalang din sa ginagawa ng kanyang mommy laban sa kanyang daddy.

The battle didn’t end there, inutusan ni Julie si Alex at Lexa na kunin ang hose kay Elmo at ipasa iyon sa kanya. The twins succeed. Nang maagaw nila iyon kay Elmo ay dinog pile na niya si Elmo, napahiga silang pareho sa damuhan habang natawa. When their kids saw them there nakidog pile narin ito sa kanila habang tuloy-tuloy parin ang sprinklers sa pambabasa sa kanila.

“Kiss kiss kiss!” Sigaw ng tatlong bata sa kanila ng mapansin ng mga ito na konti nalang ang agwat ng labi ng mga magulang nila.

“Kiss daw-” Ngumuso si Elmo kay Julie.

“Mahiya ka naman-”

“Bakit ako mahihiya? Asawa naman kita.”

“Kiss kiss kiss!” Ulit pa nila Lexa at Alex, si Miel naman nakikisakay lang sa sinasabi ng ate at kuya niya.

“O kiss na nga raw-” Pangungulit ni Elmo habang panay ang pag-nguso nito kay Julie.

Para matigil na ang pangungulit ng mga bata at syempre ang pangungulit ni Elmo, pinagbigyan na ni Julie ang kagustuhan ng mga ito. Mabilis niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ni Elmo sabay smack dito.

“Mommy, parang bitin-” Sinenyasan ni Elmo si Julie na hulihin si Miel na nasa gilid ni Julie habang si Elmo naman asintado na ang kambal niya na nakapile parin sa likod ng kanyang asawa.

“Parang ako rin daddy nabitin-” Pagsakay niya sa trip ni Elmo ng magets niya ang gustong iparating nito.

“Count of three-” He whispered to her. “One-” Medyo inangat na ni Julie ang katawan niya para siguradong hindi masasaktan si Miel kapag hinigit niya ito. “Two-” Naghanda na si Julie. “Three!!!”

Nang mahuli nila ang mga bata ay pinaghahalikan at pinagkikiliti nila ang mga ito. Katulad kanina puro tawa lang ang naririnig nila sa kanilang mga anak, nang makakawala si Alex at Lexa kay Elmo ay si Julie naman ang humabol sa kanila habang si Miel binabato-bato na sa ere ni Elmo.

Nang mga oras na iyon naisip ni Julie ang mga bagay na plinano niya before she met Elmo. She kept her distance as she enjoys capturing the moment. Pinagmamasdan niya lang ang mga anak niya habang masayang nakikipaglaro ang mga ito sa kanyang asawa.

And from there she realized that it really doesn’t matter how you plan your life.

It really doesn’t matter how you envision it.

Because sometimes…

Life has a way of finding you.

Life will give you exactly what you need.

It will give you exactly WHO you need.

Nakangiti siya habang lumalapit sa mga ito. Nang makita siya ni Elmo na papalapit sa direksyon nila ay binigyan din siya nito ng isang magandang ngiti, a smile of appreciation.

“I love you.” She mouthed.

“I love you.” He whispered.

Her life is far from her main goal.

But the life she has right now is exactly the way she wants it to be.

The life that no other fairytale stories can ever be…

It is indeed a picture perfect story…

The story of J and E.

                                                   The End

This chapter is dedicated to all of you, and to the birthday girl, @HPmarie30, happy happy birthday ate! More birthdays to come :)

Maraming salamat sa lahat ng nagbabasa ng the letter! Salamat sa lahat ng good feedbacks niyo. Sobrang nakakataba ng puso, ang babait niyong lahat :)

My new ff will be posted soon hehe Godbless!


“kylan po ang next update nyo?”

myoprenariolove

Maybe next week na ulit, may mga kailangan lang akong tapusin :) thank you! :)


“UMAAAAAAYYY! KUDOS sayo ms. Author! Ang galing!!!!! 👏👏👏👏👏👏 i'll definitely wait for your UD 😊😊”

flymetovenuswhereibelong

Wow, thank you!!! Wag ng ms author, Jo nalang o kung mas matanda ako sayo Ate Jo. Hehe! Godbless!


“Oh my! Goosebump. Ang galing mo talaga. Nasagot yung tanong ko before. Haha akala ko sa dreams magpapakita eh at dun magbibigay ng blessing. I cried when I reach the "the letter" part of the cat to the dog. Haha Grabe ang galing mo talaga. And good job to Fonsie ipinaalam niya kay Elmo yung pag-alis ni Julie. Hahahay. Fave ko to next to FM series mo. Thanks for the awesome update. <3 ;)”

jayliereyes

Napakabait at napakasweet mo talaga ate. Di ka ba nagsasawa magmessage sakin? Haha. Maraming salamat po talaga sa walang sawang pagbabasa 


A day with Forevermore

May mall show ngayon si Elmo sa Cebu and the kids wanted to go with him. Dahil free naman si Julie for the rest of the week, pinagbigyan niya na ang mga anak niya. They flew with Elmo and she even promised her kids that they will be watching Elmo’s mall show.

Syempre ang mga fans ng San Jose – Magalona fambam tuwang-tuwa na lalo na ng mabasa nila ang tweet ni Elmo na…

Na sinundan pa ng tweet ni Julie na lalo pang mas nagpakilig sa mga fans ng mga ito na hanggang ngayon ay baliw na baliw parin sa loveteam nila.

image

Makalipas ang ilang segundo ay nagreply na isa-isa ang sister-in-laws ni Julie pati narin ang kanyang ina na si Marivic San Jose at ang kanyang mother-in-law niya na si Pia Magalona.

image

image

image

image

image

image

Hindi na na napansin pa nila Elmo at Julie ang mga tweet sa kanila ng kanilang pamilya dahil inubos nila ang kanilang oras sa eroplano sa kanilang mga anak, nakipagkulitan sila rito, tawanan at hagikhikan hanggang sa makarating sila sa Cebu.

When they arrived they immediately went to Spice Fusion to have their dinner there. After their dinner they went to Radisson Blu Hotel, they rest for a few hour and then they prepared for the mallshow after that.

Wala silang ibang kasama, even yaya ng mga bata ay hindi na nila sinama dahil gusto nilang lumabas ng sila lang this time. Hands on si Julie sa mga anak niya, siya ang nagstyle sa mga ito. And as always, kahit anong suot naman ng mga anak niya cute parin ang mga ito.

Dress ang suot nila Sophie at Ellie, doon nagkakasundo ang magkapatid, sa pagsusuot ng ibang dress. Ang tanging pinagkaiba lang nila ay si Sophie she prefers to look like a princess kaya flats ang gusto niyang terno ng suot niya, si Ellie naman rock chic mas prefer niya ang sneakers kesa sa sandals, boots o flats, astigin siya tulad ng kanyang mommy. Si Lance naman tulad ni Elmo magdamit, idol kasi nito ang daddy niya, the usual “Lance Style” khaki pants, vans and a longsleeves na sara hanggang dulo.

Nang matapos na ang duty ni Julie sa mga bata ay nag-asikaso na siya ng sarili niya habang nanunuod ng Oggy and the cockroaches ang mga ito. Julie likes to keep it simple – she decided to wear white tanktop tucked-in on her high waisted jeans, a blue blazer as her cover up and black flats. She pulled all her hair up, she twisted it to form a bun.

Halos sabay lang silang natapos ni Elmo, sinuot nito ang prinepare na outfit ng kanilang stylist na maroon pants, white shirt, a leather jacket and black sneakers. Napangiti si Julie ng makita niya na nagkapareho sila ng white top ni Elmo, actually bukod sa gusto ni Elmo ang blue at orange naman kay Julie, nagustuhan na nila lately ang white. Halos lahat nga ng suot nila sa stolen pictures nila kapag lumalabas silang pamilya ay puti.

“Tara na? Aayusan ka pa nila dun di ba?” Nang marinig ng mga bata ang salitang ‘tara na’ ni Julie ay parang naging kiti-kiti ang mga ito na atat na atat ng umalis.

“Tara na mommy.” Sabay-sabay na aya ng mga ito sa kanya.

“Sige tara na.” Inabot ni Elmo kay Julie ang handbag nito sabay karga kay Ellie. Siya narin ang naglock ng room nila para mahawakan ni Julie si Lance at Lance, medyo may pagkaclumsy kasi ang mga anak nila, again, mana sa mommy.

Pagdating nila sa lobby ay may may hiyawan agad silang narinig. Mga fans nila iyon, sa totoo lang sanay na nila, para ngang extended family na nila ang mga ito. No pun intended. Parang pamilya na talaga ang tingin nila sa mga ito, hindi na iba sa kanila ang makahalubilo sa kanila maging ang kanilang mga anak.

May kaunting hi-hellos and photo op ang nangyari pero kinailangan narin nilang magpaalam dahil kailangan na nilang pumunta sa SM City Cebu para hindi sila malate ng dating. Well, pupunta rin naman doon ang mga fans nila kaya hindi masyadong nahirapan sila Julie at Elmo sa pagpapaalam sa mga ito.

Nang makarating sila sa venue ay naghiyawan agad ang mga ito, ilang minuto lang ang kinain sa pagmemake up kay Elmo at pagkatapos noon ay pwede na mag-start ang show. Kaagad namang pumwesto sila Julie sa nakaasign na seats para sa kanila sa harap ng stage. Naghiyawan ulit ang mga fans ng makita siya ng mga ito kasama sina Sophie, Lance at Sophie. Biglang dumami ang flash mula sa camera. Katabi nila ang tatlong fans na nanalo ng VIP seats sa raffle ng GMA para sa album tour na iyon ni Elmo na sinamahan ng meet and greet after the show para mapirmahan ang mga cds.

Mas lumakas ang hiyawan ng lumabas si Elmo. Napapatakip na nga ng tenga si Sophie sa sobrang lakas ng hiyawan at sigawan sa likod at magkabilang gilid nila habang si Ellie at Lance naman amaze na amaze kung gaano karaming tao ang humahanga sa mga magulang nila. May mga tarpaulins at electronics na may nakasulat na ‘We love The Mags!’

Nagsimula si Elmo sa hit single niya, tapos nun sinundan niya ng iba’t-iba pang songs sa album niya. Ang pang anim na kanta ay ang kinompose niya para kay Julie. While he was up there, performing, hindi maiwasan ni Julie na maging proud para kay Elmo. Matagal na siyang proud sa mga achievements nito pero mas naging proud pa siya ng matututo itong makipag-connect sa mga fans nito tulad ng ginagawa niya.

May mga oras na nagkakatinginan sila ni Elmo, ngingiti ito sa kanya at ngingiti rin siya rito. Nang matapos ang anim na kanta para sa mall show na iyon ay lumabas na ang isang gay na host at nagsimula ng magtanong sa mga audience.

“Napakagaling talaga ni Elmo Magalona no?” Naghiyawan ang mga tao sa buong paligid nila. “Sige para masaya magdo-dougie raw si Elmo para sa atin-” Pangiti-ngiti lang si Elmo sa tabi dahil hindi niya inaasahan ang impromptu na dougie na iyon. “Okay lang ba sayo Elmo?”

“Okay lang. Okay.” Nangingiting sambit ni Elmo.

“Sige mag-iinvite tayo ng limang babae para makipagdougie kay Elmo ang pinakamagaling may price!”

Maraming babae ang sumugod, buti nalang at may guards na pumipigil sa mga ito. Ang limang babae ay naging sampu dahil mala-ninja moves talaga ang ginawa ng mga babaeng iyon para lang makaakyat sa stage.

Natawa si Julie ng isa-isang sumunggab ang mga babaeng iyon sa asawa niya at humalik sa magkabilang pisngi nito.

“Mommy they’re kissing daddy.” Sumbong ni Ellie na ngayon ay nakaupo sa tabi ni Julie.

“They love daddy kasi.” Sagot naman ni Julie sa anak niya. “Anak, when you become one, ganyan din ang ituturing sayo ng mga fans mo.”

“Mommy hindi ka nagagalit?” Tanong naman ni Lance.

“No baby, alam ko namang love ako ni daddy.” She smiled.

“Ang bait pala ni daddy sa fans niya mommy.” Comment naman ni Sophie.

“Ngayon mo lang narealize Soph?” She giggled. “Your daddy’s like that, he loves his fans so much.”

“Ahh.” Sabay-sabay na sambit ng tatlo at pagkatapos ay muling tumingin sa stage kung nasaan si Elmo.

Natatawa lang si Julie habang pinagmamasdan niya si Elmo habang pinupudpod parin kasi ito ng halik ng iba’t ibang babae. Walang halong arte ang asawa niya, tanggap lang ng tanggap kaya naman mas lalo siyang natuwa rito.

“Hoy mahiya kayo! Nadyan ang asawa!” Saway ng gay host sa mga babae. “Ms. Julie oh.” Sumbong nito.

“Okay lang.” She mouthed.

“Kahit ako?”

“Oo naman.” Mabilis na sagot ni Julie sabay tawa.

“Laters baby.” Kinikilig na sambit ng gay host na iyon. “O sige na girls. Let’s dance and do the moves!” Pinatugtog na ang dougie, nagsimula ng magsi-sayawan ang mga babae kasama si Elmo. Pawis na pawis na ang asawa niya at ramdam niya ang pagod nito, she’s been there alam niya kung gaano talaga nakakapagod ang pag-eentertain ng mga tao.

Right after the dance, may napili ng babae na pinakamagaling sumayaw. Syempre yung siyam na babae kinailangan ng pababain ng stage pero may bitbit naman silang freebies. Kilig na kilig ang babaeng napili papasunggab na naman sana ito kay Elmo ng mabilis na pinigil siya ng host na nasa stage.

“Girl quota ka na.” Natatawang sambit nito sa fan na iyon.

Naglean forward ang fangirl na iyon para makapagsalita sa mic na hawak ng host. “Julie sige na pakiss kay Elmo please? Last na.”

 “Nakakaloka! Akala ko ako ang hahalikan, pakainin kita ng mic girl makita mo.” The gay host laughed. “Ms. Julie ano okay lang?”

“Ayos lang basta wag sa lips.” Natatawang sagot ni Julie habang tinitingnan niya si Elmo na nagpupunas ng pawis.

“Pasalamat ka mabait ang asawa girl kung ako yan? Nako dagok ka sakin.” Pinakawalan ng gayhost na iyon ang babaeng kausap niya at pagkatapos ay humalik kaagad ito kay Elmo with matching yakap na mahigpit pa.

Napailing nalang si Julie habang nangisi. Ang mga anak naman nila enjoy na enjoy sa nakikita nila. Matapos ang dougie showdown na iyon ay nagsimula na ang meet and greet. Instant picture with the magalonas agad, nasa table din kasi ng daddy nila sina Sophie, Lance and Ellie they were signing too kapag nirequest ng fan na magsign sila.

Si Julie nakaupo sa tabi ni Elmo, pinupunasan niya si Elmo ng pawis kapag may pagkakataon.

“You were great kanina.” Pagsingit ni Julie habang nagsisign si Elmo.

He took a glimpse of her. “You had fun?”

“Of course, and the kids too.” Tumigil sila sa pag-uusap ng may magrequest ng picture nilang lima.

“You were laughing non-stop.” Sambit ni Elmo right after the shot.

“Sobrang laughtrip naman kasi ng fans mo, buwis buhay masyado.” Natawa ulit si Julie ng maalala niya ang mga pangyayari kanina.

“I enjoyed their kisses by the way.”

“I enjoyed watching them kiss you.” Tumawa si Julie matapos niyang asarin si Elmo. She knows that he’s trying to make her jealous but she didin’t mind it.

“Ewan sayo.”

“I love you too.” She cutely said.

Spontaneous lang ang relasyon nila Elmo, para silang mga bata kung minsan na panay ang asaran, minsan naman parang aso at pusa. Pero their love does not end there, they love to do public display of affection. Wala naman silang choice dahil public figure sila. Kahit saan sila magpunta ay may mga camerang nakasunod sa kanila.

Naniniwala rin sila na when you love someone you don’t just tell that person that you love him or her, you have to prove it. Yan ang dahilan kung bakit hanggang ngayon, kahit mag-asawa na sila at kahit tatlo na ang mga anak nila ay hindi parin nawawala ang kanilang spark at need para sa isa’t-isa.

They still enjoy each other’s company so much. They have this quality of relationship that every couple needs in order to survive. It’s not that they’re already perfect; they’ve just learned how to appreciate their imperfections as a couple. Julie and Elmo simply proved that true love can still exists, most especially in Showbizness.

 


Breakaway Theme
Design by Athenability
Powered by Tumblr