JULIELMOLOVIN

Forevermore Book Four: Chapter 7

Bears.

Flowers.

Pillows.

Chocolates.

Necklaces.

Bracelets.

Nabigay na ata lahat ni Elmo ang mga regalo na sa tingin niya ay dapat ibigay niya kay Julie pero mukhang hindi iyon ang gustong matanggap ng dalaga mula sa kanya. She seems happy, pero alam niyang napipilitan lang itong tanggapin ang mga iyon.

It pressures him. Sobra talaga siyang nape-pressure dahil ngayon niya lang narealize na hindi niya pa ganoon kakilala si Julie. Na marami pa siyang dapat alamin tungkol dito. Kahit kating-kati na siya na tanungin si Julie kung ano ang gusto pero naisip niya na it’s not fair either to ask her what she wants to receive, hindi fair part ni Julie at lalong hindi fair sa part ni Elmo, para kasing nagchi-cheat narin siya nun.

“Oh pare anong problema?” Inakbayan siya ni Neil habang naupo ito sa tabi niya. Nasa field siya ngayon, nakaupo sa bleachers doon. “Si Julie no? Basted ba?” Dagdag pa nito.

“Hindi ko alam pare, ang hirap niyang ligawan.”

“Ha!” Buong pagmamayabang nito. “Tanungin mo ako dyan, halos dalawang taon ko ring nililigawan si Julie-” Sinamaan siya ng tingin ni Elmo ng lingunin siya nito. “Ni-li-ga-wan pala.” He cleared his throat. “Alam mo bro medyo mahirap nga yang spellengin si Julie, nabigyan mo na ba siya ng bear?”

“Tapos na.” Mabilis namang tugon ni Elmo.

“Eh ng flowers?”

“I’m giving her that almost everyday.”

“Chocolates?”

“With the flowers-” Pagod na sambit ni Elmo.

“Jewelries?”

“I just gave her that yesterday.”

“Kaluluwa mo kaya pre?”

Natawa na si Elmo ng wala na sa listahan ni Neil ang mga regalo na pwede niyang maibigay pa kay Julie. “Ang hirap na mag-isip baka bukas wala na akong espesyal na mabibigay sa kanya.” He sighed.

“Eh si Sarah pare natanong mo na? Kasi di ba yung mga babae sa kapwa lang nilang babae nagsasabi ng mga ganyan.”

“Tama!” Napatalon sa tuwa si Elmo na halos gusto niya ng halikan si Neil sa tuwang nararamdaman niya. “Salamat Neil, puntahan ko lang si Sarah.”

Hindi pa man sumasagot si Neil ay iniwan niya na ito para simulan na ang paghahanap kay Sarah. He searched everywhere kaso hindi niya ito makita buti nalang at nakasalubong niya si Yassi at Wyn, nabanggit nito na nasa restroom pa si Sarah, nagre-retouch.

Agad naman siyang pumunta roon at hinintay niya ang paglabas nito. Ten minutes late na siya sa Philosophy class niya but he doesn’t care, it’s a matter of life and death to him.

“Elmo?” Napatigil si Elmo sa pagche-check ng orasan niya ng makita niyang lumabas na si Sarah ng restroom… finally. Hinigit niya kaagad ito sa lugar kung saan makakarinig sa kanila, sa gilid ng locker. “Oh my God. Hindi pa kayo ni Julie nangchi-cheat ka na? At ako pa talagang bestfriend niya?” Pag-aassume nito dahil hindi niya magets ang ginagawa ni Elmo.

“I’m not cheating on her or anything.” Tumingin si Elmo sa magkabilang gilid nila na para bang may ginagawa siyang krimen. “Pwede ko bang matanong sayo kung ano yung mga bagay na gustong mareceive ni Julie? You know, to make her happy?”

Tinawanan lang siya ni Sarah, at dahil nagsimula na lahat ng klase ay medyo tahimik na sa hallways, hindi naiwasan ang pag-echo ng boses nito kaya naman tinakpan na ni Elmo ang bibig niya.

“Okay. Okay.” Chineck muna ni Sarah ang reflection niya sa kanyang cellphone para tingnan kung nag-smudge ba ang lipstick na kaka-apply niya pa lamang. Good thing it didn’t kundi patay talaga sa kanya si Elmo. “Give her jewelries or something.”

“I already gave her that.” Nanlumo si Elmo ng marinig niya iyon, akala niya kasi malaking tulong si Sarah pero mukhang wala rin itong alam sa mga gusto ng matalik nitong kaibigan.

“Bears?”

“Done.”

“Flowers?”

“Done.”

“Cute pillows?”

“Done.”

“Panty?” Nanlaki ang mata ni Elmo ng sabihin niya iyon. Tumawa naman si Sarah sa reaction niya. “Just kidding.” She laughed again. “Alam mo sa totoo lang hindi ko rin alam dyan kay Julie, meron na kasi siya halos lahat.” Tiningnan niya si Elmo sa mga mata nito. “Why don’t you try the little things? You know sing her a song or something.”

“Too mainstream.”

“Alam mo bahala ka dyan-” Inayos niya muna ang buhok niya, grand entrance na siya sa klase niya kaya dapat magmukhang maganda. “Kung gusto mo talaga siya walang mainstream-mainstream. Gotta go Julie’s lover, pumasok ka narin sa class mo kundi isusumbong kita dun.”

Wala na namang pag-asa. Malas talaga. Iyon lang ang nasa isip ni Elmo hanggang sa mag-recess na. Dala-dala niya ngayon ang fifth set ng chocolate surprise niya kay Julie. Wala na nga siyang ganang ibigay iyon dahil alam niyang same facial expression ang makukuha niya mula rito.

He saw Julie, she’s sitting in the corner. Umupo siya agad sa tabi nito at iniabot ang dala niyang chocolates. “For you.” Ngumiti siya para hindi ito makahalata sa dilemma niya.

“May problema ba?”

Mukhang nakahalata si Julie kaya agad siyang ngumiti rito. He even gave her his widest smile. “I’m fine.”

“We’re going out pala this bukas. Sama ka?”

“Sige. Saan?”

“Hindi ko rin alam, parang roadtrip lang.”

“Sino-sinong kasama?”

“Same people.” She was referring to her friends. “Gusto mo pasamahin mo rin sila Neil para mas masaya.”

“I’ll ask them.”

 “Is there something wrong?” Nag-aalala na talaga si Julie hindi kasi siya sanay ng cold si Elmo.

“Wala naman.” Pagsisinungaling niya sa dalaga.

“Elmo just say it. Ako ba?”

Tingnan mo nga naman talaga ang mga babae kapag alam nilang may ginagawa silang iba guilty talaga sila… tayo I mean. Mahilig kasi tayong magpakipot, yung tipong kahit gusto na natin nagagawa parin nating pahirapan. Bakit? Kailangan niyang may mapatunayan.

“If it’s me just say it.” Guilty talaga si Julie dahil alam niya ang mga ginagawa niya kay Elmo, she’s acting like she doesn’t care. Sa totoo lang, hindi talaga siya mahilig sa mga material na bagay, she’s expecting something new. Ang mga materyal na bagay kasi panandalian lang yan pero yung mga creative efforts? Memory na ang may bahala dyan. “Nahihirapan ka na ba?”

“Ako nahihirapan? Hindi ah.” Pagbibiro niya. Ligaw stage na ito, kung papalagpasin niya pa malamang hindi mapupunta sa kanya ang babaeng pinapangarap niya. So he accepted the challenge, he treated Julie as a challenge. Iyon naman kasi ang dapat. Treat her as your motivation. Set as your goal.

***

The next day, kanya-kanya silang dala sasakyan. Convoy style. Nauuna sila Sarah habang sila nakasunod lang. Dala ni Elmo ang kotse nito, this time walang driver mabuti nalang at wala ang mommy niya kaya nagawa niyang itakas ang kotseng dinadrive ng kanyang driver.

Nagpapatugtog si Julie habang si Elmo naman focus lang sa pagsunod kila Sarah. Almost two hours narin silang bumabyahe, medyo masakit na ang pwetan niya wala kasing stop over.

Maya-maya pa nakita niyang nagpull sina Sarah sa tabi, he’s enjoying the view, madamo, malakas ang hangin at may visible na bangin, hindi naman yung tipong malalim tama lang, kung hindi ka takot sa heights kayang-kaya pa iyong talunin.

“Dito na ba?” Tanong niya kay Julie na ngayon ay nasa labas na ng sasakyan. She’s already enjoying the view.

“I think.” Sagot naman ni Julie.

Bumaba narin siya matapos niyang sarahan ang engine, tumabi siya kay Julie sabay ngiti rito ng magtama ang tingin nila. “I’ve never been here.”

“Ako rin.” Hinawakan niya ang kanyang buhok dahil sa malakas na hangin sa lugar na iyon. Tama lang ang init, sapat para sa magblend sa lakas ng hangin. Masyadong maaliwalas ang lugar na iyon, may hatian ang daan at mga damo kaya hindi mahirap maglakad. Nakakarelax talaga, para kang nasa probinsya, wala nga lang palayan. “Halika.” Hinawakan ni Julie ang kamay ni Elmo para tingnan kung gaano kalalim ang bangin.

“Hala!” Itinulak niya si Julie pero binawi niya rin ang pagtulak na iyon sa pamamagitan ng paghigit dito. Syempre sumigaw si Julie at ng makabwelo ay hinabol niya si Elmo na nananakbo na papalayo sa kanya. She can’t keep up. Ano nga ba naman ang laban niya sa basketball player na halos master na ang pagtakbo? Kaya tumigil nalang siya sa paghabol dito, naupo nalang siya sa lupa na parang bata na hindi pinagbigyan sa gusto niya, wala na siyang pake kung nakashorts pa siya at least may maluwag pa na t-shirt na tataklob kung saka-sakaling madudumihan ang kanyang white shorts.

Napansin naman ni Elmo ang pag-upong iyon ni Julie ng lingunin ito kaya tumigil na siya sa pagtakbo para mabalikan ito. It was a trick! Lagi namang ganun si Julie dahil alam nito na hindi niya ito matitiis. Nang makalapit siya dito ay nakatingala lang ito sa kanya, nagpapaawa. “Natakot ka ba? Sorry na.”

“Hindi kaya biro yung ginawa mo.” Hawak na ni Elmo ang dalawang kamay niya pero hindi parin siya natayo.

“Sorry na nga.” Sinubukan niyang higitin si Julie pero nagpapabigat ito.

“Pasan nalang kita?”

“Sure ka?” Tumango si Elmo sa kanya.

“Guys may river dito gusto niyong sumamang maligo?” Sigaw ni Sarah about a hundred steps away from them.

“Okay!” Sigaw namang pabalik ni Elmo habang hinahantay niya si Julie na sumakay sa likod niya. “Halika na.” Lumapit pa siya rito, sumunod naman agad si Julie. Medyo mabigat nga pero kaya niya naman.

“To the river?” She asked.

“May dala ka bang damit?”

“Wala.”

“Hindi pwede, uuwi ka nyan ng basa.”

“Ikaw ba may dala ka?”

Inadjust ni Elmo ang pagpasan niya kay Julie para mas mapagaan pa ang pagbubuhat niya rito. “Yes.”

“Borrow nalang.”

Natawa si Elmo dahil wala naman siyang bra o hindi kaya underwear ng babae. Ang dala niya lang brief, boxer and his extra clothes. “Okay ka sa boxer?”

“Kaya yan-” She laughed. “Balik ko nalang.”

“Bahala ka.” Naramdaman niya ang pagyakap ni Julie sa leeg niya, nalaglag ang ilang buhok nito sa balikat niya na medyo nakadampi narin sa pisngi niya. Syempre, kinilig siya.

“Thank you.”

“For what?”

“For loving me.” And then he smiled. Iyong smile na yes finally naappreciate rin siya ni Julie, kung alam niya lang na ganito ang gusto ng nililigawan niya edi sana araw-araw niya nalang inoffer ang likod niya para pasanin ito.

Nilingon niya ito, masyadong malapit ang mukha niya sa mukha ni Julie pero parang wala na iyon sa kanila. No awkward feeling at all. Nakatingin lang sa kanya ang dalaga kaya tiningnan niya lang din ito ng mga ngiti sa kanyang mukha. “Hindi mo na kailangang magpasalamat, mahal naman talaga kita.” And then they both smiled.

 

TO BE CONTINUED…


Forevermore Book Four: Chapter 6

One day turned into one week. A week turned into a month…

Time flies, sabi nga nila. Naging komportable na sa isa’t-isa si Elmo at Julie, they’ve already spent most of their days together and each day they were getting closer and closer.

“Elmo ano sa tingin mo ang bagay blue or yellow?” Pinagpapalit-palitan ni Julie ang dalawang damit sa department store para makita ni Elmo kung ano ang mas bagay sa kanya.

“Yellow.” Sinabi niya lang iyon para makaalis na sila roon ni Julie at para makakain na sila.

“Pero mas gusto kong blue.” Humarap si Julie sa salamin, meeting Elmo’s gaze. “What do you think?”

“Kahit naman ano bagay sayo.” He giggled. “Kunin mo nalang kaya pareho?”

“Wala pa akong budget para dyan.” Tinitingnan parin ni Julie kung alin ang kukunin niya sa dalawang shorts na hawak niya.

“Edi ako na ang kukuha para sayo.” Kinuha ni Elmo ang yellow shorts mula kay Julie. “Kunin mo yung blue, I’ll get this for you.” He was about to get his wallet when Julie snatched the yellow shorts from him.

“Ayoko.” Ibinalik niya ang yellow shorts na iyon sabay lakad papuntang counter para bayaran na ang mas natitipuhan niyang damit.

“Hindi mo talaga kukunin yun?”

“Hindi na, some other time siguro maraming projects eh.”

“Sige ganito nalang bato-bato piks tayo kapag ikaw ang nanalo hindi na kita kukulitin na bilihin yun-” He paused. “Pero kapag ako ang nanalo bawal ka ng umangal kapag binili ko yung yellow shorts.”

“Wag na nga, I changed my mind. Besides, I like blue more.”

Hindi nakinig si Elmo sa sinabing iyon ni Julie, hinawakan niya parin ang kamay nito at pinusisyon para makapag bato-bato piks sila. “Game.”

“Ayoko nga.” Binawi ni Julie ang kamay niya mula kay Elmo.

“May chance ka naman, malay mo manalo ka edi hindi ko na yun bibilihin, hindi narin kita kukulitin.”

Tumingin si Julie sa cashier na ngayon ay naghihintay na sa bayad niya, buti nalang walang pila kaya hindi nito magawang magalit sa kanya. “Sige, pero isang beses lang ha?”

“Whatever you say.” Ngumiti siya sabay sarado ng kanyang kamay para hamunin na si Julie ng bato-bato piks. “Game na?”

“Game.” Itinapat na ni Julie ang fist niya sa fist ni Elmo. “Bato-bato piks.” They both said. Parehong bato ang unang try nila kaya muli nilang inulit ang laro. “Bato-bato piks.” This time pareho naman silang gunting. “Bato-bato piks.” Sa last try, natalo si Julie sa papel ni Elmo dahil nagbato ulit siya.

“Pano ba yan-” Buong pagmamalaki ni Elmo ng siya ang manalo. “Bawal ka ng umangal ha?” Tumakbo si Elmo pabalik kung saan ni Julie iniwan ang yellow shorts na pinagtatalunan nila. Napangiti lang si Julie habang pinagmamasdan niya si Elmo habang iniisa-isa nito ang mga nakahanger na shorts. He’s been very sweet to her. He’s been acting like her guy bestfriend now. Kapag may problema siya si Elmo agad ang nalalapitan niya, kahit nga mga simpleng bagay sinasabi niya rito even her non-sense talks binibigyang pansin ng binata. Wala pang nagbigay ng ganoong atensyon sa kanya, kahit ang mga magulang niya hindi iyon nagawa sa kanya dahil sa sobrang busy ng mga ito sa trabaho.

“Let’s pay?”

Nagising si Julie sa iniisip niya ng makita niya nalang si Elmo na lumitaw sa harap niya. “Yes, let’s pay. Gutom na ako.” She giggled.

“I know a place.” Pinaikot niya si Julie para maitulak niya na ito sa counter at para makapagbayad na siya dahil siya’y gutom na gutom na.

After paying the items they went straightly to a tea shop. They sat around the corner and waited for their order. Since konti lang ang tao mabilis lang na naserve ang orders nila, umorder si Elmo ng cake Julie hakka tea habang si Julie naman enjoy na enjoy na sa kanyang red velvet at wintermelon.

“Dito mo dinadala mga babae mo no?” Biro ni Julie ng kunin niya kay Elmo ang kutsarita para tikman ang kinakain nitong cake.

“Ikaw lang naman ang babae ko.” Biro din ni Elmo, natawa lang si Julie sa sinabi niya sanay na kasi ito sa mga ganoong biro ni Elmo sa kanya.

“Baka nga.” Ibinalik niya kay Elmo ang kutsaritang hawak niya sabay kuha ng red velvet niya para ipatikim iyon kay Elmo. “Try this.”

“Alam ko na lasa nyan.”

“Isipin mo nalang hindi mo alam ang lasa-” Inilapit niya pa ang red velvet sa labi ni Elmo habang nakatingin sila sa isa’t-isa. “Dali na.” Kumagat naman si Elmo para matigil na si Julie.

“This is the best red velvet I’ve ever tasted.” Pabirong sambit ni Elmo habang nginunguya niya ang parte na kanyang kinagat mula sa red velvet na iyon. Marahan naman siyang binatukan ni Julie habang natawa ito dahil alam na dalaga na isa na naman iyon sa sarkastikong banat ni Elmo sa kanya.

“Ano pala ang gagawin mo tomorrow?”

Uminom si Elmo ng tea habang nag-iisip. “Nothing.”

“Anong nothing?”

 “Bakit? Anong meron?”

“May exam tayo sa Physics di ba?”

“Oh yes. That.” He giggled. “Mag-aaral pala ako.”

“Gusto mo sabay tayo? Sa bahay?” Alok ni Julie sa binata.

“Pwede rin naman, what time?”

“Aalis kasi kami ng morning, siguro mga afternoon around 4pm?”

“Sige punta nalang ako sa inyo bukas.”

Kinuha rin ni Julie ang tea niya and before she could finally take her sip she said… “Good.”

***

Kinasanayaan na nila Julie at ng pamilya nito na magsimba tuwing linggo. Around 4pm na silang nakauwi sakto naman sa dating ni Elmo ang dating nila, naglalabas na ngayon ng grocery bags ang ama ni Julie ng mapansin niya si Elmo sa tapat ng gate nila.

“Sino sila?” Tanong ng ama ni Julie kay Elmo.

“Ah Sir, ka…kaklase po ako ako ni Julie.” Nauutal na sambit nito sa ama ni Julie na ngayon ay papalapit na sa kanya para pagbuksan siya ng gate.

“Pasok ka. Ikaw ba yung Elmo?”

Ngumiti muna si Elmo bago siya sumagot. “Opo Sir.”

“Tito nalang, magmumukha akong professor niyo nyan.” Natatawang sambit nito sabay tapik sa balikat ni Elmo na lalo namang nagpatense sa binata, hindi niya kasi inaasahang naroroon ang mga magulang ni Julie usually kasi wala ito tuwing dumadalaw siya. “Nasa garden si Julie, dun nalang daw kayo mag-aaral. Punta ka nalang dun.”

“Ho-” Napatingin sila ng lumabas ang mommy ni Julie na may dala-dalang tray ng pagkain. “Oh nandyan na pala ang bisita ni Julie-” Tumingkayad siya para silipin si Julie sa kanilang garden. “Ate nandito na ang bisita mo!” Sigaw nito sapat para marinig ni Julie ang sinasabi niya, kaagad namang lumapit si Julie sa kanila. Nakita niya si Elmo katabi ng Daddy niya mukhang tense.

“Pa-” Lumapit siya sa mga ito. “Ano sinabi mo sa kanya?” Tanong ni Julie dahil akala niya ay tinakot na naman ng Papa niya ang kanyang bisita.

“Wala, ang sabi ko pumunta siya sa garden kasi nandun ka.” Pagpapaliwanag naman ng ama niya sa kanya.

“Okay ka lang?” Tanong niya kay Elmo, ngumiti at tumango lang ito sa kanya.

“Sabi ko sayo hindi ko siya tinakot-” Minasahe ng ama ni Julie ang magkabilang balikat ni Elmo sabay tapik muli rito. “Salamat sa pagpapangiti sa anak ko hijo ha?”

“Papa!” Mabilis na sambit ni Julie sabay sama ng tingin sa ama niya, tinawanan lamang siya nito.

“Sige na mag-aral na kayo-” Pinasa na ng ina ni Julie ang meryendang hinanda niya para sa dalawa. Kaagad naman iyong kinuha ni Julie sabay senyas kay Elmo ng ‘tara na’.

Akala niya doon na nagtatapos ang pang-aasar ng magulang niya, mga sampung hakbang palang ang layo nila ay muling sumigaw ang mga ito. “Enjoy anak!” Hindi na niya nilingon pa ang mama at papa niya dahil alam niyang hindi titigil ang mga ito sa pang-aasar sa kanya.

“Nakakatuwa naman ang parents mo.” Sambit ni Elmo ng makaupo na sila sa upuan sa garden ng mga ito.

“Akala mo lang yun.” Umupo narin si Julie matapos niyang ilagay ang tray sa mesa. Nagsimula na siyang magbuklat ng libro, gayundin naman si Elmo.

Isang oras… dalawang oras… tatlong oras… apat na oras… limang oras… walang pansinan sila Elmo at Julie, naubos na nila ang kanilang meryenda at dinner at lahat hindi parin sila tapos mag-aral.

Books piled up on the table. Busy si Julie sa kakabasa. She was about to turn the page after she has taken down her notes when she saw Elmo sleeping. Himbing na himbing ito sa pagtulog, alam niyang pagod si Elmo dahil hapit ang mga ito sa pagpa-practice nalalapit na naman kasi ang laban ng mga ito sa ibang school.

Sandali niyang ibinaba ang ballpen niya para pagmasdan si Elmo habang natutulog. Napangiti siya ng maalala niya lahat ng ginagawa nito para sa kanya, kahit minsan hindi niya narinig si Elmo na humindi sa alok niya. Nagalit siya noon dahil akala niya pareho  lang si Elmo ng ibang lalaki, but she’s wrong, napatunayan kasi ni Elmo sa kanya na he’s really different from any other guy.

Nakaramdam siguro si Elmo na may tumitingin sa kanya kaya nagising ito. Mabilis namang bumalik si Julie sa ginagawa niya at nagkunwaring hindi niya alam na nakatulog na si Elmo sa kakaaral nila.

Nakatingin siya sa gilid ng kanyang mga mata, pinagmamasdan ang galaw ni Elmo. Napangiti siya ng makita niyang bumalik si Elmo sa ginagawa nito, nag-aral itong muli at nagpatuloy sa pagno-notes tulad ng ginagawa ni Julie.

“Gusto mo na bang umuwi?”

Tumingin si Elmo sa kanyang orasan habang kinukusot ang mga mata niya. “Susunduin naman ako ni Kuya Jigs mamayang ten.” Humikab siya matapos niya iyong sabihin.

“You look tired.” Pag-aalalang sambit ni Julie.

“Okay lang, kaya ko pa naman.” He smiled. “Ikaw pagod ka na ba?”

“Hindi pa naman-” She paused. “Well medyo.” Pagbawi niya sa kanyang sinabi dahil medyo pagod na nga siya.

“Okay na naman siguro to papasa na tayo-” Sinara ni Elmo ang libro niya. “Magkwentuhan nalang tayo.”

“Kwentuhan about what?”

“About us.” Natigilan silang pareho. “Of course I’m kidding.”

“No okay lang, what about us?”

Nag-isip si Elmo saglit, gusto niya talagang tanungin si Julie sa bagay na matagal niya ng gustong sabihin dito but he didn’t want to risk their friendship, he didn’t want to risk everything that they have.

“Wala talaga.” Binuksan nalang muli ni Elmo ang libro niya para makatakas sa tingin ni Julie.

“Alam mo sabi ni Papa na nakakautot daw kapag may tinatago ka.”

Pareho silang natawa.

“Promise mo munang hindi ka magagalit.”

Itinaas ni Julie ang kanang kamay niya. “Promise.”

He cleared his throat first before speaking up. “Kasi Julie ano-” Napakamot siya sa kanyang ulo. “gusto ko sanang-” Kinagat niya ang labi niya bago siya muling magsalita. “Ano sana eh-” Natatawa na si Julie habang hinahantay niyang mabuo ang sasabihin ni Elmo. “pwede bang-” Hindi siya mapakali sa kinauupuan niya. “pwede bang-“

“Pwede bang?” Pagpapatuloy ni Julie.

“Pwede bang ligawan kita?” At last, he got the guts to say those four simple words.Napasandal si Julie sa kinauupuan niya, ipinatong niya ang kanyang braso sa handle ng upuan tuon ng kanyang ulo rito habang pinagmamasdan siya nito. Nararamdaman niya ang kabog ng kanyang dibdib, gusto niya mang sabihin ang mga sinabi niya pero hindi na niya magawa pa, ihinanda niya nalang ang kanyang sarili sa possibility na mafriendzoned siya.

“Yes.” She finally whispered.

Napaayos ang upo ni Elmo ng marinig niya iyon. “Anong sabi mo?” Gusto niya ng tumalon sa tuwa sa narinig niya pero hindi iyon klaro kaya gusto niyang ipaulit kay Julie kung ano iyon para malaman kung tugma ba ang narinig niya sa sinabi nito.

“Ang sabi ko yes, pwede, oo, sige.” Sunod-sunod na sambit ni Julie habang natatawa ito. “Did I answer your question right?” She joked.

“Yes! Yes! Yes!” Lalapit sana siya kay Julie para yakapin ito but she held her right hand trying to stop him from doing so.

“Nanliligaw ka palang, wag abuso.” And there, she laughed again.

TO BE CONTINUED…


Forevermore Book Four: Chapter 5

“Julie! Julie!”

Napahinto si Julie sa paglalakad ng marinig niya na naman ang boses ni Elmo. Almost two days narin siyang sinusundan nito simula ng patawarin niya ang binata sa kasalanang ginawa nito sa kanya.

Kahit na medyo naiinis siya sa pag-aligid-aligid nito sa kanya ay hindi na maiaalis sa sarili niya na somehow gusto niya ang atensyong kanyang nakukuha mula kay Elmo.

“Ano na naman?” She said wearily.

“Gusto ko lang sana itanong kung uuwi ka na.” Nakangiting sambit nito sa kanya na para bang bata na naghihintay na mapagbigyan sa gusto niya.

“Ano naman sayo kung uuwi na ako?”

“Wala lang-” He paused. Still smiling. “Ihahatid sana kita.”

“No need. Maglalakad ako ngayon.”

“Ayun tamang tama.” Napabeam si Elmo ng marinig niya iyon, tingnan mo nga naman ang pagkakataon. “Ihahatid na talaga kita, maggagabi narin baka kung ano pang mangyari sayo sa daan.”

“Elmo-” Chineck ni Julie ang relo niya, kakatapos lang kasi ng last class niya for the day and he’s right it’s 5:50pm on her clock. Mukhang kailangan niya nga ng kasamang maglakad. “Sige, pero ngayon lang ha? Baka isipin nila boyfriend kita.”

“Yun naman talaga ang magiging ending natin.” He murmured.

“Anong sabi mo?” Tanong ni Julie ng hindi klaro sa kanya ang mga salitang binulong ni Elmo sa hangin. Umiling muna ito sa kanya bago magsalita.

“Wala-” Hinawakan niya ang dalawang balikat ni Julie para paharapin ito sa direksyon ng lalakarin nila. Nang makita niya ang masamang tingin – na naman – ni Julie ay kaagad niyang inalis ang mga kamay niya sa balikat nito.

“Wala ka bang practice?” She opened the topic para hindi naman masyadong awkward ang sabay nilang paglalakad.

“Wala MWF practice namin.” Tumingin siya kay Julie pero umiwas ito ng tingin sa kanya. “Ikaw wala ka bang practice?”

“Wala rin, MWF din practice namin.”

“That’s good, so pwede palang sabay tayong umuwi kapag may practice tayo?”

“Teka nga-” She met his gaze. “Di ba ang usapan kapag pinatawad kita lalayuan mo na ako?”

“Oo nga.” Mabilis naman niyang tugon sa dalaga.

“Why are you still here?”

“Kasi gusto kong maging kaibigan ka. Pwede naman di ba?”

Ibinalik ni Julie ang tingin niya sa daan. “Pwede naman. Pero-”

“Pero?”

“Nevermind.”

Tumigil si Elmo sa paglalakad kaya napahinto rin si Julie. Nakangiti ito sa kanya ng harapin niya ito. Hindi niya napansin kanina na medyo nasa gitna na sila naglalakad kaya naman kaagad niyang hinila si Elmo ng makita niyang may paparating na sasakyan sa likod nito. Natalapid si Julie sa bato kaya naman natumba silang pareho, nasa ilalim siya habang si Elmo naman nasa ibabaw niya.

Beeeeeeeep! Malakas na busina ng sasakyan, hindi man lang sila tinigilan nito para tanungin kung okay lang ba sila.

Dahil sa takot medyo matagal bago pumasok sa isip ni Julie ang posisyon nila, muntik-muntikan na talaga si Elmo kung hindi niya agad ito nahila.

“Nagpapakamatay ka ba?” Itinulak niya si Elmo para makatayo na siya sabay pagpag ng kanyang damit.

“Easy. As if namang mamatay ako kung nabundol niya ako.” Natatawang sambit ni Elmo habang nagpapagpag din ito.

“Hindi nakakatuwa. Pano kung namatay ka dun?” Tumalikod na si Julie para ipagpatuloy na ang paglalakad niya.

“Wait.” Natatawa parin si Elmo. “Concern ka ba sakin?” Hindi sumagot si Julie sa kanya kaya kinulbit niya ito. “Uy.”

”Ewan ko sayo, nakakainis ka.” Hinawi ni Julie ang buhok niya sabay tingin kay Elmo. “Trabaho mo siguro ang inisin ako no?”

“Galit ka na nyan?”

“Obvious ba?” Inirapan niya si Elmo.

“Alam mo may magandang idea ako para mawala ang galit mo sakin.” Walang pasabi ay hinawakan ni Elmo ang kamay ni Julie sabay hila dito. Tumatakbo siya kaya walang ibang choice si Julie kundi tumakbo narin dahil kung hindi, makakaladkad siya nito.

“Saan ba tayo pupunta?” Tanong niya rito habang tumatakbo sila.

“Basta.”

Pagliko nila sa kanto ay lumiko pa sila ng isa pa. Maraming kainan, marami ring tao ang naroroon, medyo maingay. Sa buong buhay ni Julie ngayon lang niya nalaman na may ganoong lugar malapit sa eskwelahan nila. School, bahay, at party lang kasi ang palagi niyang agenda. Wala na sa isip niya ang maglakad-lakad o magpunta sa isang lugar na hindi siya pamilyar.

Matapos ang sampung minuto ng pagtakbo ay narating narin nila ang barbequehan at sa gilid nito ay may bilyaran.

“Anong gusto mo?” Tanong ni Elmo habang panay ang pili nito ng isaw. Wala sa mukha ni Elmo na kumakain ito ng mga ganoong pagkain kaya naman napangiti siya habang tinitingnan ito. “Tatayo ka nalang ba dyan?” Binawi niya ang ngiti niya ng muli siya ulit tingnan ng binata.

“Kung ano ang sayo, yun nalang din ang akin.”

“Hindi-” Kinuha niya muli ang kamay ni Julie para lumapit ito sa kanya. “Pumili ka ng gusto mo hanggang fifty pesos lang ha?”

Natawa si Julie ng limitahan siya ni Elmo. Well, mahal ang pagkain sa school nila, ramdam niya ang ubusan ng baon para lang sa pagkaing hindi naman ganun kasarap kung nalaman niya lang ito dati pa siguro marami na siyang savings..

“Yan na yung sakin.” Tatlong isaw at isang barbeque ang kinuha ni Julie.

“Sure kang yan lang?” Tumango lang ito sa kanya. “Ate babalik kami ha bibili lang kami dyan sa kabila saglit.”

“Sige kilala na naman kita.” Nakangiting sagot naman ng tindera, mukhang gwapong-gwapo ito kay Elmo dahil nawala na ito sa focus sa pagpapaypay at pag-asikaso pa ng ibang customers.

“Halika-” Hinawakang muli ni Elmo ang kamay ni Julie, quota na talaga. Pumunta naman sila sa tindahan ng fishball, kwek-kwek, at kikiam. “Anong gusto mo?”

“Same nalang ng sayo.” Natawa lang si Elmo sa sagot niya habang siya naman pinagmamasdan lang ang ginagawa nitong pag-order.

Hindi niya maiwasang mailing dahil halos lahat ng lalaking nakakasama niya, most especially Neil, mas prefer nila ang restaurant. Pero iba itong si Elmo, may guts na dalahin siya sa ganoong lugar ng hindi man lang inisip kung gusto niya iyon o hindi. Buti nalang at nagustuhan niya, mas gusto niya kasi yung ganun, simple, walang kaarte-arte o pagmamayabang sa katawan.

“Oh.” Nagulat nalang siya ng iabot ni Elmo ang isang cup ng kwek-kwek sa kanya. “Thank you.” Iyon nalang ang nasabi niya habang tinitingnan si Elmo na sarap na sarap sa kinakain nito. “Palagi ka bang nandito?” Usisa ni Julie.

“Last week ko lang nakita ‘to, wala kasi akong nagawa kaya naglakad-lakad ako tapos ayun nadiscover ko na may ganito pala.” Kumain siyang muli.

“Hindi ka ba nandidiri o naiilang man lang?” Kumain na si Julie ng part niya. Masarap ang pagkakaluto ng kwek-kwek pati narin ng sauce kaya mukhang mauubos niya ang binigay na iyon ni Elmo sa kanya.

“Bakit naman? Nandidiri ka ba?”

“Hindi.” Mabilis na sagot ni Julie. “Okay nga ‘to.” Napangiti lang si Elmo sa sinabi niya. “Kumakain ka ba talaga ng mga ganito even before?”

“Oo. Yung mga ate ko kasi mahilig sa mga ganito kaya nahawa narin ako.”

“I see. May mga ate ka pala.”

“Oo.” He giggled. “Marami kami actually.”

“Ilan?”

“Eight.”

“Wow.” She giggled too. “Kami nga tatlo lang magulo na, pano pa kayo?”

“You bet.” They both laughed.

“Teka pala, di ba sabi mo transferee ka?”

“Yes. Bakit?”

“Wala lang, nagtataka lang ako kung bakit ka nagkaschool uniform ng school. The one you wore last time.”

“Ah. That was Maxx’s uniform.”

“Maxx?”

“My sister, halos lahat sila dito pinapasok ng mommy ko so parang naging basehan yun ng pagtransfer ko dito.”

“Ohh. I see.”

Itinapon ni Elmo sa basurahan ang pinagkainan niya. Sumunod naman si Julie ng maubos narin nito ang sa kanya. “Bili muna tayo ng drinks bago natin balikan yung barbeque?”

“Sure. Pero taya na ako ha?”

“Wag na, ako na.” He insisted.

“Hindi pwede baka isipin mo date to.”

He laughed. “Sige ikaw ang bahala.”

“We should do this again.”

“Yeah?” Nagulat siya ng marinig niya iyon mula kay Julie, napa-yes si Elmo deep inside dahil may reason na para makasama niya ulit si Julie, ni hindi na niya kailangang mag-isip ng iaalok dito para makalabas ulit sila dahil mismong si Julie na ang nag-aya sa kanya.

“Yeah. Pero hindi date ha.”

“Promise.”

Matapos nilang kumain ay napagdesisyunan narin nilang umuwi dahil gumagabi na. Nagcommute na sila para mabilis niyang maihatid si Julie sa bahay nito. Noong una ayaw pang pumayag ng dalaga sa gusto niya pero napilit niya ito, hindi niya kasi kayang hayaan si Julie na umuwing mag-isa sa ganoong oras.

Nang makarating na sila sa gate ng mga San Jose ay tumigil muna silang sandali roon… nagtitigan at nagngitian.

“Pano pasok na ako?” Pinutol na ni Julie ang araw na iyon dahil masyado na siyang nag-eenjoy na kasama si Elmo.

“Sige, tomorrow ulit?”

Napayuko si Julie habang nangiti sabay tingin muli kay Elmo. “Sure.”

“Sure an in sure ‘sure?’ or sure as in sure ‘sure.’”

“Very sure.” Nakita muli ni Elmo ang ngiting nakita niya mula kay Julie noong una silang magkita. It was priceless. Matagal niya rin iyong nakita dahil sa kalokohang ginawa niya, doon niya narealize na mas okay pala kapag nakangiti si Julie, lalo itong gumaganda sa paningin niya. “Elmo?”

Nagising siya sa pagmumuni-muni niya. “Yes pwede ka ng pumasok tapos-” Tinuro niya ang daan papalabas sa village ni Julie. “uuwi na ako.”

“Okay.” Napailing si Julie habang natawa, parang tense kasi si Elmo. “Ingat ka.”

“Ikaw din.”

Hindi na napigilan ni Julie ang tawa niya. “Okay ka lang? Ito na ang bahay ko oh.” Tinuro niya ang bahay nila.

“Oo nga pala-” Napakamot si Elmo sa ulo. “Bye.” Ngumiti siya sa huling pagkakataon kay Julie bago siya maglakad papalayo rito.

“Bye.” Bulong ni Julie sa hangin habang pinagmamasdan niya si Elmo na naglalakad papalayo. Alam niyang titingin itong muli kaya pumasok nalang siya sa gate nila para hindi nito malaman na pinagmamasdan niya itong maglakad.

For the first time, umuwi si Julie sa bahay nila ng masaya. Sinalubong siya ng bunso niyang kapatid, kahit na wala na naman ang parents niya ng makarating siya ay satisfied at contented parin siya ng araw na iyon, hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman basta’t ang alam niya lang, masaya siya.

TO BE CONTINUED…


Forevermore Book Four: Chapter 4

            Panay ang higit ni Elmo sa paldang suot niya simula ng bumaba siya sa kanilang sasakyan. Laking taka ng driver niya ng bumaba si Elmo ng ganoong kasuotan, akala niya kasi’y nagpapalit lang ito ng PE uniform nito. Tanda niya ang uniform na suot ng kanyang amo, iyon ang uniform noon ng nakatatandang kapatid nito na si Maxene.

Tumuon sa front seat ang driver ni Elmo para makausap niya ito. “Sir okay ka lang ba? May nantitrip ba sayo dyan sa eskwelahan niyo?”

“Hindi Kuya Jigs ayos lang po ako, may kasalanan lang po akong kailangang pagbayaran.” Tugon naman nito para hindi malaman na nagpapabully siya sa isang babae.

“Sigurado ka Sir? Wag kang matakot tuturuan ko lang naman ng leksyon yung mga yun.” Dagdag pa nito.

“Hindi talaga Kuya Jigs kayang-kaya ko ‘tong lusutan.”

“Sige Sir basta kapag naagrabyado ka sabihin mo lang sakin.” Umayos na ito ng posisyon matapos niyang sarahan ang pinto kung saan bumaba si Elmo. Naiiling man siya habang pinagmamasdan niya si Elmo sa side mirror ng sasakyan na naglalakad papapasok ng building ng school. Gustuhin man niya itong tulungan pero wala siyang magawa dahil ayaw nitong makialam siya.

 ***

Nakikinig si Julie sa kanyang iPod kasama ang kanyang mga kaibigan na pinag-uusapan si Elmo at ang kagwapuhan nito. Dahil sa focus niya sa pakikinig ng music ay hindi niya na napansin ang pagdating ni Elmo. Nasa klase sila ngayon at naghihintay ng prof sa Design and Visual Culture ng bigla siyang sikuhin ni Sarah at ituro si Elmo na papalapit sa kanila. Napahubad siya ng headset ng makita niya ito, only then she realized that almost all of the people inside their classroom were laughing at his look.

“Oh my God.” Iyon nalang ang nasabi niya sa sarili niya dahil hindi niya inaasahang gagawin ni Elmo ang dare niya rito.

“Infairness he still look hot besh-” Natatawang sambit ni Sarah habang panay ang hampas niya sa braso  ni Julie.

“Ano bati na tayo?” Pambungad na bati ni Elmo ng makalapit siya sa kinauupuan ni Julie.

“Ginawa mo to para kay Julie?” Sambit ni Yassi habang pilit nitong pinipigil ang pagtawa niya.

“I did this because this is my only choice.”

“Ang sweet mo naman-” Hinampas ni Wyn ang braso ni Elmo. “But you look really cute, pwera lang yung-” Tinuro niya ang palda na suot ni Elmo. “Para ka kasing bagong tuli.” And then she laughed.

“He’s not cute.” Sumandal si Julie sa kinauupuan niya sabay cross ng legs at kamay nito. Hindi niya nalang pinansin ang mga nagtatawanan sa paligid nila kahit na nabobother siya sa bawat hagikhik at tawanang kanyang naririnig. Somehow, it’s her fault. Inunderestimate niya si Elmo, hindi niya kasi inasahang seseryosohin nito ang deal niya. All she wanted was for him to leave her alone.

“He’s not cute? Edi ba nga sinabi mo samin na you find him cute?” Napalakas ang pagkakasabing iyon ni Sarah kaya naman narinig din iyon ni Elmo.

“I don’t Sarah. I don’t.” Mabilis na pagbawi ni Julie, nilakihan niya na ng mata ang kanyang matalik na kaibigan pero hindi nito nakuha ang gusto niyang iparating na tumigil na.

“Cute pala ha.” Tinoss niya ang kanyang bag sa bakanteng upuan sa kanang bahagi ni Julie sabay tabi rito.Itinuon niya ang kanyang braso sa armchair ni Julie sabay harap dito.  “Ano Ms. San Jose mapapatawad mo na ba ako?”

Nag-roll muna si Julie ng mata bago niya harapin si Elmo. Hindi niya napansin na tumuon ito sa armchair niya kaya laking gulat niya nalang ng halos ilong sa ilong nalang ang agwat nila sa isa’t-isa. Sa sandaling oras nakita niya na cute pala ang mga mata ni Elmo, na ang hugis ng ilong nito ay sapat lang para sa katamtamang laki ng mukha nito. Napansin niya rin ang labi ni Elmo na parang kakakain lang ng strawberry candy dahil sa pula ng mga iyon.

Nang mapansin ni Julie na napatagal ang titig niya ay kaagad niyang iniwas ang tingin niya rito. Nagclear muna siya ng lalamunan sabay ayos ng kanyang palda. Buti nalang wala na ang atensyon ng mga tao sa kanila, maging ang mga kaibigan niya may iba naring pinagkakaabalahan dahil kinokopya na ng mga ito ang homework ni Julie.

“Bakit mo ‘to ginagawa?” Mahinang sambit niya sapat para marinig iyon ni Elmo.

“Sabi ko sayo sincere ako, kung ito ang definition ng sincere sayo edi gagawin ko, makita mo lang kung gaano ako kasincere.”

She glanced at him. “Pero pinapahiya mo na ang sarili mo.”

Ngumiti si Elmo kay Julie na siyang lalo namang nagpaguilty sa dalaga. “Let’s just assume that this is my way of saying sorry–” He paused. “in a sincere manner.” He adds with a giggle.

Hindi nalang umimik si Julie. Dumating narin ang professor nila after a few seconds, tumigil narin sila Sarah sa pagkopya ng assignment niya. Their prof started with some unnecessary stories, kung bakit siya late and all that, before he gave his lecture to the class.

They studied about awareness, role of designer contemporary, creative problem solving and etc. After an hour and a half, sa wakas natapos narin ang boring class na iyon. Isa kasi ang Design and Visual Culture sa mga subjects na kayang-kayang aralin kung magre-research ka lang sa goole, paano ba naman, ituturo nalang niya sa klase ang powerpoint halatang copy paste pa dahil naroroon parin ang mga hyperlinks.

After that subject free time na naman sila Julie. They decided to go to the field para doon ay magpahangin. Of course, kasama parin nila si Elmo na parang one of the girls kung iyong titingnan.

“Uy si Neil!” Sigaw ni Sarah ng makita nila si Neil kasama ang mga kateam nito na kumakain ng Mcdo fries, burgers at coke floats. Nang marinig iyon ni Elmo ay tila ba’y automatic na nagtago ito, dahil nasa harapan niya si Julie ay napansin nito ang kanyang pagsiksik.

“Elmo ano ba-” Nilingon niya ang binata na nasa kanyang likuran at nagets niya agad kung bakit bigla itong sumiksik sa kanya. “Ayaw mong makita ka nila no?” Pang-aasar ni Julie.

“Pwede bang bukas nalang ‘tong deal natin?”

“Hindi pwede-” Umiiling na sambit ni Julie ng makita niya ang kahinaan ni Elmo. Hinawakan niya ang kamay nito sabay higit sa binata papunta kila Neil.

“Julie sino yang kasama mo?” Tanong ni Neil ng mapansin niyang may parang bata na nagtatago sa likuran ni Julie.

“Ah siya ba?” Umiwas si Julie para makita ni Neil kung sino ang nasa likuran niya. Nakangiti lang si Elmo na para bang nahihiya ng hindi na siya nakapagtago pa mula sa mga mata nila Neil.

“Hi.” Iyon nalang ang nasabi niya sa mga kaibigan niya.

Automatic namang nagtawanan sila Neil ng makita nila si Elmo. Si Elmo na matikas kung titingnan, si Elmo na astigin, at si Elmo na best reserve player ng team nila na ngayon ay nakadamit pangbabae. Sino ba namang hindi matatawa sa straight na lalaking nagdadamit ng babae?

“Pre-” Tawa parin ng tawa si Neil habang pinagmamasdan si Elmo. “Anong nangyari?!” He laughed again.

Natawa narin si Julie ng makita niya si Elmo na napakamot sa ulo. Ngayon lang nagsink in sa kanya kung gaano ka inappropriate ang suot ni Elmo sa laki ng katawan nito, iyong tipong puputok na ang blouse na suot nito.

“Alam mo magpalit ka na.” Sambit ni Julie ng hindi na niya matiis pa ang itsura ni Elmo, ayaw niya naring mapahiya ito, kaya naman sa larong iyon siya ang talo.

“Talaga?” Biglang nagliwanag ang mga mata ni Elmo.

“Oo nga.” Natatawa parin si Julie pero pinipigil niya na iyon.

“So bati na tayo?”

“Oo na.”

 “Sure ka?” Pagsisisgurado niya.

“Wag ng paulit-ulit tsong-” Pinatalikod ni Neil si Elmo para mailayo na niya ito kay Julie at para hindi narin magbago ang isip ng dalaga sa desisyon nito. “Kilala ko si Julie kapag ininis mo siya mabilis magbago ang isip niya.” He was still laughing. “Pano girls samahan ko muna tong magpalit baka marape eh.” He joked. Agad naman siyang sinikmuraan ni Elmo.

Malapit lang sa field ang men’s comfortroom kaya nakapagpalit si Elmo, habang naglalakad sila papabalik ng field ay napansin ni Neil na panay ang tingin ni Elmo kay Julie kaya hindi na siya nagdalawang isip na kausapin ito.

“Gusto mo siya no?”

Sandali siyang tiningnan ni Elmo sabay balik muli ng tingin nit okay Julie. “Parang ang impossible namang magkagusto siya sa akin.”

“Bakit naman hindi?”

“Ano gusto mo pustahan?”

“G*go. Mga ganyang babae hindi pinaglalaruan.”

“Edi ligawan mo na.”

“Nakita mo ba ang ginawa niya sakin?” Natatawang sambit ni Elmo ng magflashback sa isip niya ang nakita niyang reflection kanina sa salamin bago siya magpalit.

“Pero ginawa mo naman-”

“Seryoso nga kasi ako.”

“Yun nga ang point, seryoso ka kaya bakit hindi mo na pormahan?”

“Sa tingin mo ba may pag-asa ako?”

“Hindi mo yan malalaman kung hindi mo susubukan.”

TO BE CONTINUED…

This chapter is dedicated to @SuperKhimpoy, happy happy birthday! Hope you had fun today. Mwah! Love, Ate Jo ❤


 Forevermore Book Four: Chapter 3

Halos madapa-dapa si Elmo sa kakasunod kay Julie. Hindi siya pinapansin nito kahit anong gawin niya kaya ang unahan ito nalang sa paglalakad ang last choice niya. Napatigil niya naman si Julie ng gawin niya iyon pero masama parin ang tingin nito sa kanya na tila ba’y gusto niyang kainin siya ng lupa sa kinatatayuan niya.

“Ano bang problema mo?” Inis na sambit ni Julie habang yakap-yakap niya ang kanyang algebra book. “Kung nandito ka para pagtripan ulit ako pwede ba pakitigilan na.”

“Hindi kasi ganun yun-”

“Kung hindi ganun yun, anong tawag mo dito?” Sinamaan niyang muli ng tingin si Elmo sabay tapak sa paa nito.

“Aray!” Nagtatalon si Elmo dahil sa sakit dala ng malakas na pagkakaapak sa kanya ni Julie.

”Kulang pa yan sa lahat ng ginawa mo sakin.” Umiwas siya kay Elmo sabay lakad muli na para bang walang nangyari.

“Nakakainis ka na.” Napunong sambit ni Elmo. Kahit na paika-ika siya ay nagtsaga siyang habulin si Julie. Hinawakan niya ang braso nito para maiharap niya ito sa kanya. ”Sorry na? Yun lang yun?”

“O sige. Oh –” Hindi nagdalawang isip si Elmo na lumuhod sa harap ni Julie. Itinaas nito ang dalawang kamay niya like he was surrendering himself to Julie. “Sorry na.”

Napapikit saglit si Julie dahil sa inis. “Tumayo ka dyan.” Utos niya rito pero nagmatigas parin si Elmo. “Hindi ka tatayo?”

“Anong gagawin mo pag hindi ako tumayo rito?”

Nakita ni Elmo ang pagbwelo ni Julie, alam niya kung saan papunta yun. Sisipain nito ang pinagkakaingat-ingatan niyang alas kaya kaagad siyang tumayo sabay hawak sa kanyang pagkalalake. “Ops, wag yan mawawalan tayo ng future.” Biro niya pa rito na siya namang nakadagdag pa sa inis sa kanya ni Julie. “Ano ba kasing kailangan kong gawin para mapatawad mo ako?”

Mataray siyang tiningnan ni Julie. “Layuan mo ako.”

“Lalayuan lang kita kapag napatawad mo na ako.”

“Hindi kita mapapatawad. Gets mo?”

“Edi hindi rin kita lalayuan. Gets mo rin?”

“Badtrip ka!” Tumalikod na muli si Julie dahil nanggigigil na siya sa inis kay Elmo.

“Uy san ka na naman pupunta?” Napakamot nalang sa ulo si Elmo dahil kailangan niyang sundan si Julie kahit saan man ito magpunta.

Nakarating na siya sa caf kakasunod kay Julie. Lumapit ito sa mga kaibigan nito siguro para mapalayo siya pero nagkakamali si Julie dahil nakasunod parin sa kanya si Elmo.

Kinikilig ang mga kaibigan ni Julie ng lumapit siya sa mga ito. Hindi sa kanya ang nakatingin ang mga ito kaya tumingin siya sa kanyang likuran. Si Elmo. Naparoll nalang siya ng mata ng automatic na ngumiti ito sa kanya.

“Ang gwapo nyan besh ha sino yan?”

“Elmo!” Sabay sabay silang napatingin kay Neil.

“Elmo?!” Gulat na tanong ni Sarah pero hindi siya sinagot ni Julie. Umupo lang ito sa tabi niya at nagkunwaring nagbabasa, nagbabakasakali siyang aalis na si Elmo kung babaliwalain niya ito.

“So Elmo-” Inakbayan ni Neil si Elmo. “masaya bang girlfriend si Julie?”

  “Girlfriend?!” Sabay-sabay na sambit nina Yassi, Wyn at Sarah.

Napakamot sa leeg si Julie, still naiinis parin siya sa sitwasyon nila ni Elmo. Hindi nga sila. Kalokohan lang ang lahat ng ito. Yun ang hindi magets ni Neil, kung kanina kay Elmo lang inis si Juliem, ngayon pati narin kay Neil. “Hindi kami okay?”

“Ha? Pero kagabi sabi mo-”

Hindi pa man natatapos ang sinasabi ni Neil ay umalis na si Elmo sa pagkaka-akbay nito para lapitan si Julie. Hinigit niya ito sa pagkakaupo sabay hawak sa bewang nito. “Wag ka na kasing magtampo, bati na tayo.” Dahil sa gulat, hindi kaagad nakapagsalita si Julie. Nanlaki lang ang mata niya sa bilis ng pangyayari. “Halika mag-usap tayo sa labas.”

“You’re dead.” Mahinang sambit niya sapat para marinig ni Elmo.

“I know.” Nangi-ngiti ngiti namang sambit ni Elmo habang panay parin ang pagkukunwari nitong boyfriend siya ni Julie. “Ah–“ Tiningnan ni Elmo ang mga kaibigan ni Julie pati narin si Neil. “Kakausapin ko lang ‘tong girlfriend ko sa labas saglit ha? We’ll be back.”

Kahit nawi-weirduhan ang mga kaibigan ni Julie pati narin si Neil sa inaasta nila Julie at Elmo ay hinayaan nila itong umalis na magkasama. Nagsisikuhan ang dalawang ito. It doesn’t seem like a fight to them, ang cute kasing tingnan.

“Ang cute nila no?” Nagmelt si Wyn habang tinitingnan niya sila Elmo at Julie.

“She has so much explaining to do.” Sambit naman ni Sarah dahil alam niyang hard to get ang bestfriend niya.

“Basta ang gwapo niya.” Pagpapantasya naman ni Yassi.

Nang makalabas na ng tuluyan sina Julie at Elmo ay kaagad humiwalay ang dalaga sa kanya na para bang virus siya na sobrang nakakahawa.

“Did you just do that in front of my friends?! How dare you!”

“I’m just trying to save you.”

“Trying to save me from what?!”

“Kilala mo si Neil di ba?”

Nabawasan ang inis ni Julie ng makita niyang nagseryoso na si Julie. “Oo what about him?”

“Nagpustahan sila nila Lauren na kapag napasagot ka niya dapat-”

“Dapat ano?”

“Magwa-one nightstand kayo.”

“At sa tingin mo sasagutin ko siya? Stop making alibis Elmo.” Tumalikod na siya rito pero napahinto siya ng matanto niyang may gusto pa siyang sabihin. “And I’m not as cheap as you all think. I have my own standards.”

“So bati na tayo?”

“No.”

“Ano ba ang dapat kong gawin para mapatawad mo lang ako?” Problemadong tanong na ni Elmo dahil hindi siya yung tipo ng tao na nakakatulog sa gabi kahit may kaaway.

“Dapat mong gawin?” Humarap si Julie ng may maisip siyang paraan para tigilan siya ni Elmo. “Magiging cross dresser ka for one week. Kaya mo?”

“Pero Julie kasi-”

Napatango lang si Julie ng may halong disappointment. “Tama nga ako, hindi ka talaga sincere.”

“No, I’m really sincere.”

“If you really are, sa Monday dapat ganun na ang look mo. You will be following me and my girls for a week. Lahat ng gusto namin susundin mo.”

“Hanggang Saturday class natin?”

“Yes.”

“After that?”

“After that–” Confident na tiningnan ni Julie si Elmo dahil alam niyang hindi na ito uulit pa sa ganoong look. “Okay na tayo.”

 

TO BE CONTINUED…


                      Forevermore Book Four: Chapter 2

It’s Friday night. Party day. Night life.  Julie’s currently preparing with her friends at Sarah’s house. Naging tradition na kasi nila yun na every time na may aattendan silang party sa bahay agad ni Sarah ang punta. Why? Dahil na kay Sarah na ang lahat ng hinihiling ng isang babae with regards to kaartehan. May separate room siya for her clothes, shoes, cosmetics, bags and accessories. It’s a life to die for, probably to every single girl in the world, but not for Julie.

When it comes to party she prefers her own dresses, own heels and own accessories. Minsan lang siyang magmake-up hindi katulad ng mga kaibigan na career na carreer magmukha lang attractive. Maganda na naman ang mga kaibigan niya kaya hindi niya magets kung bakit inaabot pa sila ng two hours para lang sa pagpeprepare.

“Guys ilang beses niyo kailangang magpalit ng damit?” Nakatingin lang siya sa mga kaibigan niya na kanina pa paikot-ikot. Julie’s wearing her casual red dress on together with her black stilettos. Nagmascara lang siya at naglagay ng nude lipstick sa labi niya. Pagkatapos nun? She’s all done.

“Julie we’re not as pretty as you okay?” Wyn protested.

“Come on guys, you’re all prettier than me. Let’s go.”

“Not today Julie please-” Pakiusap ni Sarah.

“Okay.” Nangalumbaba siya. “Anyway, may hint ba kayo kung aattend si Elmo Magalona?”

Napatigil si Yassi sa pag-aayos niya ng buhok. “Elmo Magalona? Sino yun?”

“Remember the guy that I helped yesterday?”

“Yung nerd?” Tanong ni Sarah.

“Baliw yung weird guy-” Wyn corrected Sarah.

“Weird. Nerd. Ah basta yung guy nga kahapon na tinulungan ko.”

“Okay what about him?” Sarah asked.

“Wala lang, I’m just hoping na nasa party siya.”

“Don’t tell me you like her Julie-” Tiningnan ni Sarah ang mga mata ni Julie, it twinkles. It’s a sign na interested si Julie sa isang guy. “Oh no, you don’t like him.” Sambit ni Sarah para kumbinsihin ang sarili niya dahil hindi niya maimagine si Julie na maiinlove sa ganoong klase ng lalake.

“He’s kinda cute.”

“What?!” Gulat na sambit ni Sarah, Wyn at Yassi.

“Well, kinda.” Julie said very, very cutely.

“No Julie, just no.” Naiiling na sambit ni Sarah.

“Yes Julie, mag-Neil ka nalang tanggap pa namin.” Dagdag pa ni Yassi.

“Pero kung gusto mo talaga why not di ba?”

“Wyn pwede ba!” Mabilis na pagsaway ni Sarah sa payo ni Wyn kay Julie.

“Bakit ba? Hindi naman tayo ang makikisama, si Julie naman. Tsaka sabi nga nila, love is blind.” Natawa lang si Yassi ng marinig niya ang banat ni Wyn.

“Tigilan mo ako sa mga love is blind, love is blind mo na yan. Hindi bagay dun si Julie mga bagay sa kanya mga Neil type. Okay?”

“Guys-” She stops them. “I find him cute pero that doesn’t mean na magiging kami. Hindi pa nga nanliligaw yung tao.”

“Hindi pa? So you’re really looking forward to that?!” Frustrated na sambit ni Sarah.

“Ano pa ang mali? Ang cute niya kaya pag-nangiti. I’ve never seen a guy like him.”

Tumawa ng malakas si Sarah at Yassi. “Malamang girl! Endangered specie na yun!”

Nagtinginan nalang si Wyn at Julie ng hindi na tumigil pa sa kakatawa si Sarah at Yassi. Pero kahit na ganun hindi parin nagbago ang tingin ni Julie sa lalaking nakasama niya kahapon, naging masaya naman siya habang kausap ito.

“Alam mo Julie maghanap nalang tayo ng hot guy mamaya sa party.” Tumatalon-talon si Sarah habang nagsusuot siya ng heels sa kanyang kaliwang paa. “Maraming boys mamaya, kaya for sure makakahanap ka dun ng hindi weirdo.”

“Fine.” Iyon nalang ang nasabi niya.

Almost two and a half hour din bago sila tuluyang nakaalis para magpunta sa party ni Lauren. Thirty minutes away lang ang venue mula sa bahay nila Sarah kaya agad silang nakadating doon.

When they got there, nagulat sila sa dami ng tao. Hindi nila kilala ang ibang taong naroroon 9pm na ng makarating sila pero marami na silang nakakasalubong na tipsy na o hindi kaya’y lasing.

“Buong town pa ang ininvite ni Lauren?” Sarkastikong sambit ni Sarah kila Julie.

“Grabe open house party ba to?” Dagdag naman ni Yassi.

“Guys let’s just enjoy the night okay? Tequila lang katapat nyan.” Tumingin siya kay Julie. “Pasok na tayo?”

“Yeah sure.”

Nang makapasok sila sa loob ng bahay nila Lauren ay tumambad na sa kanila ang party. Sa laki ng bahay nila ay napagkasya noon ang ganoong dami ng tao. May mga nagsasayaw sa beat ng music at ang ilan naman nasa gilid-gilid nagpi-pda.

Dumiretso sila Julie sa mobile bar, umorder kaagad sila ng drinks, bob marley in particular – it is an alcoholic mixed drink. Hindi pa nakuntento roon ang mga kaibigan niya, umorder pa ang mga ito ng flaming shots since hindi pa ubos ang sa kanya minabuti niya na munang umalis sa tabi nila Sarah ng hindi napapansin ng mga ito para makapaglakad-lakad siya. Hindi talaga para sa kanya ang mga party.

She needs air, masyado ng napuno ng usok ang bahay nila Lauren dala narin siguro ng mga naninigarilyong bisita nito. Lumabas siya saglit ng bahay, it’s nice not to see Lauren around, hindi niya alam kung nasaan ito pero sa laki ng bahay ng mga ito maliit talaga ang chance na magkita sila.

“Julie!”

Napalingon siya sa kanyang likuran ng doon niya narinig ang boses na tumawag sa pangalan niya. “Neil!” Humarap siya dito ng makalapit ito sa kanya sabay beso. “Naka-inom ka ba?”

“Inom? Hindi ah.” Hinawakan niya ang braso ni Julie. Napapikit si Julie ng masaktan siya sa higpit ng hawak sa kanya ni Neil. “Halika samahan mo ako sa loob.”

“Ayoko, lasing ka.” Mabilis na binawi ni Julie ang kamay niya mula kay Neil pero nahawakan siya nitong muli.

“Pare, pakibitawan. Ayaw niya nga di ba?”  Nagulat pareho sina Neil at Julie ng may magpop sa likod ni Julie. Kinuha nito si Julie papunta sa gilid niya. Takang-taka naman si Julie dahil hindi niya kilala ang lalaking iyon na nagtatanggol sa kanya but he looks familiar.

Maayos ang tindig nito, nakasuot ng checked na longsleeves na basta-basta lang itinupi. Gwapo, matangkad at maputi. She hasn’t seen him in school. Sigurado roon si Julie, kaya naman inisip niya nalang na friend ito ni Lauren.

Sinamaan ni Neil ang lalaking iyon pero ng mamukhaan niya ito ay unti-unting nagbago ang eskpresyon sa mukha niya. Naging relax ito at tila ba’y kape ang lalaking kaharap niya na pangpawala ng amats. “Elmo. Pare.” Bati nito sa lalaking katabi ni Julie kaya hindi naiwasan ni Julie na mapatingin dito. “Kilala mo si Julie?”

“Siya yung girlfriend na sinasabi ko sayo.”

“Ha? Ano?” Hinawakan ni Elmo ng mahigpit ang kamay niya kaya tumahimik nalang siya. Pero hindi pa sila tapos nito, hinahantay niya lang talaga na makaalis ang lasing na si Neil.

“Ah pare siya pala yun.” Napa-step back si Neil. “Sige maiwan ko na kayo, enoy the night.” Tinanguan nalang siya ni Elmo.

Nang makalayo na si Neil ay kaagad na pumiglas si Julie sa pagkakahawak sa kanya ni Elmo. “Ang kapal din ng mukha mo na sabihin na girlfriend mo ako no?”

“Ito na ba yung sasabihin mo dapat na thanks Elmo for saving my life?”

“Kaya ko ang sarili ko.” Pagmamatigas ni Julie.

“Kaya pala hindi ka makapalag kanina kay Neil?”

“Sino ka ba?”

“We’ve met yesterday. By the way -” He cleared his throat and handed her his right hand. “I’m Elmo Magalona.”

Napakunot ang noo ni Julie. “Elmo Magalona the weird guy?”

He just laughed.

Tinaasan niya ng kilay si Elmo dahil hindi siya nakikipagbiruan ng mga oras na iyon. “Pwede ba sagutin mo ako?”

“Okay-okay.” Sambit niya habang nakataas ang kanyang dalawang kamay. “Can we talk somewhere?”

“No I want here, explain to me kung bakit all of a sudden naging ganyan ka. Confident, well dressed and–”

“Handsome?” She just rolled her eyes at him. “Okay mag-eexplain na ako. Transferee ako about a month ago, classmate tayo sa algebra class, if I’m not mistaken, and I’m friends with Lauren.”

“And?”

“That’s it.”

“That’s it? Pagkatapos mong sabihin kay Neil na girlfriend mo ako, that’s it? Pagkatapos mong paniwalain akong nerd ka that’s it lang ang sasabihin mo sakin?”

“Okay sige ganito-” Naiiling si Elmo habang natawa. “Kahapon, parusa sakin yun ni Lauren for not making to her party the last time. Sabi niya I have to act like a nerd and trip you-”

“Trip me?” Seryosong sambit ni Julie, halatang galit na ito. “So nung kinausap kita kagabi, that was part of the plan?” Masama parin ang tingin niya kay Elmo.

“That wasn’t part of the plan. I –” Natigilan siya ng signalan siya ni Julie na tumigil na sa pagsasalita.

“I thought you were different-” She paused. “Wala ka palang pinagka-iba sa kanila.” Tinalikuran na niya si Elmo at naglakad na papunta sa lugar kung nasaan ang mga kaibigan niya. She felt betrayed at that time. She has never been that disappointed… not until now.

“Oh f*ck.” Inis na ginulo ni Elmo ang buhok niya. “Julie let me explain!’ Hindi na siya nilingon pa nito kaya hindi niya nalang din ito sinundan. Wala pang babae ang tumingin sa kanya ng ganun. Wala pang babae ang nagparamdam sa kanya ng isang bagay na ikagi-guilty niya. Si Julie lang.

TO BE CONTINUED…


                        Forevermore Book Four: Chapter 1

Julie Anne San Jose, kilala bilang isang sikat na cheerleader sa kanilang eskwelahan. Siya iyong tipo ng estudyante na hinahanggaan ng halos lahat ng kababaihan at pinapantasya naman ng lahat ng kalalakihan. Marinig mo lang ang pangalan niya kinikilig ka na.

Kasalukuyang naglalakad si Julie sa hallway, hindi tulad ng ibang cheerleaders sa kanilang eskwelahan, mas prefer ni Julie ang pumasok ng naka-school uniform tulad ng ibang regular na estudyante, mas comfortable kasi siya sa ganoong suot.

Blag!

Nagulat si Julie ng may biglang nadapa ang lalaking kasalubong niya. They were about three steps away from each other. Kaagad namang nilapitan ni Julie ang lalaking iyon para matulungan niya ito. Pinulot niya narin ang nagkalat na bottled water sa sahig.

“Okay ka lang ba?” Tanong niya sa lalaking iyon ng makatayo na ito. He’s wearing big glasses, mala-Jose Rizal din ang hairstyle nito, and not just that, mukhang hirap na hirap itong huminga dahil sa higpit ng bowtie sa leeg nito. “He’s weird.” She thought.

“I… I… I… I’m fine.” Nauutal na sambit nito ng iabot ni Julie sa kanya ang mga bottled water na kanyang hawak-hawak bago siya madapa.

“Sure ka? Kasi mukhang-”

“Julie!” Napasabay silang lumingon sa direksyon kung saan nanggagaling iyon. Napailing nalang si Julie ng makita niya si Sarah, ang bitchy bestfriend ni Julie na walang ginawa kundi ang magpaganda at magmukhang maganda, kasama nito sina Yassi at ang iba pang member ng squad nila na ngayon ay papalapit na sa kanilang direksyon.

“Uy Mr. Weirdo.” Bati ni Sarah sabay kuha ng bottled water mula sa lalaking katabi ni Julie.

“Sarah-” Saway ni Julie ng makita niyang walang paalam na kinuha ni Sarah ang bottled water na iyon.

“What?”

“Anong what? May pagbibigyan siya for sure tapos kinuha mo?”

“Chill sister-” Binuksan ni Sarah ang tubig sabay lagay ng powdered medicine sa inuming iyon. Kinalog niya saglit ang bote sabay sara muli noon. “Ibigay mo yan sa amo mo ha? And don’t even dare tell her that I put something on her drink.” Ibinalik niyang muli ang kinuha niyang bottled water. “Sige na, go.” Utos niya sa lalaking kausap niya na halos madapa-dapang muli dahil sa takot nito kay Sarah.

“Anong ginawa mo?” This time, inis na si Julie.

“I’m doing you a favor-” Nagtatawanan silang lahat except for Julie kaya nilapitan na ni Sarah ang bestfriend niya para mapalinawagan ito. “See that man?” Turo niya sa direksyon ng lalaking kausap nila kanina. “Water boy siya nila Lauren, siya yung nerd na kaklase natin sa math class. Remember?”

“What’s his name?”

“That I don’t know hindi naman siya sikat para pag-aksayahan ko ng panahon-” Humiwalay na si Sarah sa tabi ni Julie. “Basta ang alam ko, maya-maya lang sasakit na ang tyan ni Lauren.” Natatawang sambit ni Sarah sabay tingin kay Yassi. “How fun is that Yass?”

“Way too fun!” Sagot naman ni Yassi.

“It’s not fun, alam mo bang pwede kang ma-expel sa ginagawa mo?” She interfered. Hindi niya kasi nagustuhan ang ginagawang iyon ng kanyang matalik na kaibigan. When it comes to Lauren kasi masyadong nagiging competitive si Sarah. Ever since kasi nag-aagawan na ang dalawang ito sa atensyon… bakit? Dahil nagmula sila sa magkalaban na pamilya at dahil bestfriend niya si Sarah nadadamay narin siya sa mga pinaggagawa ni Lauren sa bestfriend niya.

“My dad has tons of connection Julie kaya if I were you, I will just enjoy the Lauren show.”

****

It’s lunch time, walang class si Julie at ang mga kaibigan niya kaya nagstay nalang sila sa cafeteria para doon ay magpahinga. Naglalaro ng fries sina Yassi, Wyn at Sarah habang siya naman busy sa pagbabasa ng libro. She was about to turn the page to another chapter when Lauren suddenly popped out.

“Anong nilagay mo sa inumin ko Julie?!” Galit na sambit nito sa kanya. Well palagi naman itong galit sa tuwing inaapproach siya kaya sanay na siya sa mga ganoong sitwasyon.

“Teka nga-” Sinara ni Julie ang librong binabasa niya sabay tingin kay Lauren. “May evidence ka ba na ako ang naglagay niyan sa drink mo?”

“Kung hindi ikaw sino?” Tumingin siya kila Sarah na walang pakialam sa kanya. Naglalaro parin ang mga ito ng fries.

“Well Lauren, as far as I know, maraming galit sayo. Kaya pwede ba don’t put the blame on me.”

Narinig ni Lauren na nagtawanan sina Sarah at Yassi, maging ang mga nakiki-osyoso sa kanila ay nagtawanan din. “Hindi pa tayo tapos Julie.”

“So be it.” Confident na sagot ni Julie sa banta ni Lauren. Nang makaalis na ito sa table nila ay kaagad na lumapit sa tabi niya si Sarah.

“Nice show Julie Anne San Jose.”

“Julie one, Lauren zero.” And then they both laughed.

Class. Bell. Class. Bell.

It’s a regular day for Julie, right after class nagpractice lang sila ng squad niya sa field. Normal routine niya yun everyday, not that she’s getting tired of it, it’s just that… she wants something new.

“Hi baby!” Walang pasabing inakbayan ni Neil si Julie, he was about to kiss her ng biglang umiwas si Julie.

Automatic na sinamaan ng tingin ni Julie si Neil. “Why are you here?”

Natural reaction na iyon ni Julie, ganoon kasi si Neil sa tuwing makikita siya. Napagkakamalan nga silang mag-on dahil sa pagtrato nito sa kanya. Isa si Neil sa mga masusugid at makukulit na manliligaw. Gwapo si Neil, oo, pero hindi niya lang talaga makuhang mainlove dito kahit anong pilit niya.

“I just want to give you this.” Inabot niya ang isang bouquet of Ferrero rocher kay Julie. “Happy Valentine’s Day.”

“Uyyyy!” Pang-aasar ng mga kaibigan niya sa kanila.

“Neil-” Biglang nag-iba ang mood niya, admit it or not kapag ganoon kasweet ang lalaki kahit ayaw mo pa sa kanya mata-touch ka sa kanya. “You don’t have to do this.”

“But I insist.” Nakangiting sagot nito kay Julie.

“Okay if you really insist-” Kinuha niya ang ferrero rocher bouquet mula kay Neil. “Thanks. Walang kapalit to ha?” She joked.

“Actually-” Napakamot sa ulo si Neil. “Meron.”

“Sabi ko na nga ba.” She said while rolling her eyes. “What is it?”

“Lauren’s throwing a party tomorrow-” He paused. “Just the normal house party.”

“And?”

“Gusto ko sanang tanungin kung pwede tayong pumunta together?”

“So you’re asking me out?”

“Sige na Julie, pagbigyan mo na si Ferrero rocher guy.” Pang-aasar pa ni Wyn na kanina pa nakikinig sa kanila sa di kalayuan.

“Plus di na natin mag-gatecrash tomorrow!” Dagdag pa ni Sarah, natawa lang si Yass. Yes they’re planning to do it, wala lang, para inisin lang si Lauren. Ngayong invited na sila, wala ng illegal na gagawin pa.

“Yes. Sana?” Naglakas loob na si Neil na sabihin iyon kay Julie.

“Sige.”

“Sige?!” Napa-yes gesture si Neil pero agad niya iyong binawi ng marealize niya na nasa harap niya pa si Julie. “Sorry. So, I’ll pick you up tomorrow?”

“No. Let’s just meet there. Isasama ko sila Yass, Wyn and Sarah.”

“That’s good.” Dismayadong sambit ni Neil, gusto niya kasing masolo si Julie just for once. “I will also bring my friends then.”

“Sounds like a good plan.” Ngumiti siya bago siya tumalikod kay Neil, 6pm narin kasi she needs to go home dahil naghihintay na sa kanya ang mga kapatid niya.

“Ah Julie-”

Hinarap niya muli si Neil, nasa posisyon niya parin ito. “Hindi ka pa naalis?” Hindi niya naiwasang matawa pero binawi niya agad iyon dahil baka maoffend si Neil. “Gusto mo ihatid na kita hanggang bahay niyo?”

“No-” Natawa siyang muli. “Wag na. May dala akong car, I can manage. Thanks for the offer anyway.” She smiled. “Bumalik ka na sa practice niyo baka magalit na si coach sayo.”

“Okay. So I guess, tomorrow nalang kita mahahatid?”

“We’ll see.” Hinintay niya munang umalis si Neil bago siya magpaalam sa mga kaibigan niya. Dumiretso siya kaagad sa parking lot, inilagay niya sa backseat ang gamit niya bago siya sumakay sa driver’s seat at nagdrive papalayo.

She’s listening to The Killer’s song Mr. Brightside when she suddenly saw the same weird guy walking by himself. Medyo madili na noon kaya naman minabuti na ni Julie na bagalan ang takbo niya para masabayan ito sa paglalakad. Ibinaba niya ang windows niya para makausap niya ito. “Hey!” Sigaw niya, napatingin naman sa kanya ang lalaking iyon. “Sakay ka na?”

“Ha?!” Sagot naman nit okay Julie. He could barely hear her because of the loud sound of the song she was playing inside her car. “I can’t hear you.” He gestured.

Nagets naman iyon ni Julie kaya hininaan niya ang volume ng ipod niya na nakaconnect sa bluetooth ng kanyang sasakyan. “Ayan naririnig mo na ako?!” Sigaw parin niya.

“Oo na you don’t have to shout!” Sigaw din nito sa kanya.

“Why are you shouting?!” Curious na tanong niya dito.

“Because you’re shouting!”

Natawa si Julie ng marealize niya ang stupid conversation na iyon. Pinull niya ang sasakyan niya sa gilid para babain ang sabay busina rito na sumunod sa kanya. She waited for a minute or two bago nito nagets ang gusto niyang iparating.

“May pagkaslow ka rin pala no?” She rolled her eyes at him. “You need a ride?”

Umiling kaagad ito sa kanya. “Mas masarap maglakad.”

And just like that, she was convinced by him. “May point ka-” Sinarahan niya ang bintana ng sasakyan niya sabay baba rito. “Sabayan nalang kita.”

“Maglalakad ka din?” Napatingin ang lalaking iyon sa suot ni Julie. Napalunok ng laway si Elmo ng bumulaga sa kanya ang mapuputi at makikinis na legs ni Julie. “Ng ganyan?” 

“Bakit? Masama na bang maglakad ngayon?”

“Hindi naman pero maraming rapist ngayon, pano kung isa na ako dun?”

“You’re not. You’re Lauren’s-“ Natigilan siya. She hates offending people so she took her time to find the right word to describe him. “friend right?”

“Mas bagay ang alalay.” He giggled.

“Bakit ka pumayag? I mean-” She bit her lips. “pwede namang hindi di ba?”

“Kasama ko kasi siya sa play, she’s the director and I’m the assistant manager, so basically alalay niya talaga ako.”

“I see.” She handed her hand to him. “I’m Julie by the way-”

Nanginginig na inayos nito ang salamin niya bago makipagkamay kay Julie. “Actually I know your name.”

“You do?”

“Sikat ka kasi. Sinong hindi makakakilala sayo?” Nakangiting sagot niya habang magkahawak parin ang kamay nila.

“So you are-”

“I’m El… Elmo-” Nauutal na sambit niya habang hawak niya parin ang kamay ni Julie. “Elmo Magalona.”

TO BE CONTINUED…


Marami ng bagay ang nakapagpatibay sa pagsasamahan nila Julie at Elmo, mas pinagtibay pa iyon nang binigyang buhay ni Julie ang tatlo nilang mga chikiting na sina Sophie, Lance at Ellie.
Sa naging takbo ng istorya nila siguro matatanong ninyo kung saan at paano nagsimula ang kwento nila bago sila naging Mr. & Mrs. Magalona. 

Saan at paano nga ba? Malalaman ninyo yan dito…



Thank you @Shy_Sy_Galura for the photo. Deeply appreciated :)

Marami ng bagay ang nakapagpatibay sa pagsasamahan nila Julie at Elmo, mas pinagtibay pa iyon nang binigyang buhay ni Julie ang tatlo nilang mga chikiting na sina Sophie, Lance at Ellie.

Sa naging takbo ng istorya nila siguro matatanong ninyo kung saan at paano nagsimula ang kwento nila bago sila naging Mr. & Mrs. Magalona.

Saan at paano nga ba? Malalaman ninyo yan dito…

Thank you @Shy_Sy_Galura for the photo. Deeply appreciated :)


Nothing will last forever. Eventually, everything will fall apart.
But when two people love each other so much,
No time is too long,
No distance is too far,
And nothing can tear them apart because it’s a…

No ordinary love






Maraming-maraming salamat sa napakatalented na taong gumawa ng cover photo na to para sa bago kong ff. Siya palagi ang unang nakakaalam ng title ng ffs na gagawin ko hahaha. Thank you, thank you so much @Reintography! (c)

Nothing will last forever. Eventually, everything will fall apart.

But when two people love each other so much,

No time is too long,

No distance is too far,

And nothing can tear them apart because it’s a…

No ordinary love

Maraming-maraming salamat sa napakatalented na taong gumawa ng cover photo na to para sa bago kong ff. Siya palagi ang unang nakakaalam ng title ng ffs na gagawin ko hahaha. Thank you, thank you so much @Reintography! (c)


There’s nothing better than being a JULIELMO fan!

Mga Dahilan Kung Bakit Hindi ka Dapat Maging Fan ng JuliElmo

Sinong masokista ang gugustuhin sumuporta sa loveteam na pinaghiwalay na? Sinong masokista ang gugustuhin na umasa pa rin na darating ang panahon na mababalik din sa dati ang lahat? Sinong masokista ang gugustuhin na araw-araw magdasal para sa mga bagay na itinuring nang imposible ng iba?

Sino? Kami.

Hindi ka dapat maging fan ng JuliElmo dahil masasaktan ka lang. Wala ka sa isang fans club na fairytale ang peg. Na ang pangarap nila para sa loveteam ay nagiging realidad. Dito, puro pangako na kadalasan napapako. Puro pag-asa na nauuwi sa wala. Puro paghihintay sa walang kasiguraduhan.

Wala kang show na dapat abangan, pelikula na dapat paghandaan na magkasama sila. Walang guestings sa mga TV show na magpapakilig sa’yo. Wala sa ngayong mga behind the scenes na eksena na bubuo ng araw mo.

Lahat kami rito ngayon, nabubuhay sa nakaraan na hindi na pwedeng balikan. Lahat kami dito, ‘yon lang ang kinakapitan.

Para lang ‘to sa mga marunong maghintay. Sa mga gising sa katotohanan na unfair ang mundo ng showbiz sa mga fans ng mga artista. Dito, patatagan ng sikmura sa mga mababasa mo sa kung saan saan, hindi pwede ang masyadong sensitive. Dapat sanay ka sa maraming disappointment, sanay ka na hindi makuha ang gusto mo, sanay ka makakita ng mga bagay na hindi mo gusto. Nananampal ang realidad dito at hindi kami humihingi ng tawad kung magigising ka sa katotohanan.

Sa loob ng mahigit tatlong taon, naramdaman na siguro namin ang lahat ng pwede naming maramdaman. Takot, lungkot, galit, sakit, disappointment, excitement, saya, kaba. Sa loob ng tatlong taon, natutunan na namin na hindi lang kilig ang magpapa-stay sa’yo. There’s more to being a fan than that.

Na hindi naman kilig ang nagpapapatatag sa’yo kundi lahat ng downfall. Lahat ng sakit, disappointment at failures. Lahat ng pag-asa na laging nauuwi sa wala. Kaya kung ang gusto mong loveteam na susuportahan ay para lang kiligin ka, ako na ang nagsasabi sa’yo, hindi ka dapat maging fan ng JuliElmo.

(At this point, kung narealize mo na hindi ka tatagal dito, I’m asking you to please stop reading this, leave this group, and forget about the loveteam as soon as possible. Thank you.)

So you’re staying huh? Okay, let me tell you this.

One day, habang nagbabasa ka ng mga post dito, maiintindihan mo kung bakit tinatawanan nalang ng mga tao ang mga issue na kung ikukumpara mo sa iba, big deal na.

After that, you’ll never look at JuliElmoes the same way again. After that, you’ll know why we stayed. And you will, too. But it will never be easy. It’s a long process, parang on-off relationship. Some almost did it but in the last minute, failed. Some is still on the process and some didn’t even try.

In the end, no matter what happen, you’ll never regret anything. Magkatuluyan man ang JE o hindi. Mabalik man ang loveteam o tuluyan nang mawala.

Alam mo kung bakit di ka magsisisi? Dahil JuliElmo is worth the battle. And that battle is not breaking us all along, it is molding fighters out of us.  —— Clarisse Inao 


Breakaway Theme
Design by Athenability
Powered by Tumblr